Komitet Neurobiologii PAN przeciwko neurobzdurom

KN PANNie pierwszy to już raz Komitet Neurobiologii Polskiej Akademii Nauk protestuje przeciwko neurobzdurom. Tym razem skierował ostrze swojej krytyki w osobę aktualnej doradczyni Ministra Edukacji Narodowej – dr Marzenę Żylińską, która swoją książką „Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi” walnie przyczyniła się do szerzenia neurociemnoty w polskiej edukacji. Poniżej skany pisma przewodniego i opinii sformułowanej przez KN PAN. Zapraszam do lektury, a członkom KN PAN gratuluję bezkompromisowej postawy. SCAN0003SCAN0004SCAN0005
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

25 myśli na temat “Komitet Neurobiologii PAN przeciwko neurobzdurom”

  1. A czy może Pan polecić jakieś źródło rzetelnych informacji na temat procesów uczenia się (mechanizmów w mózgu) dla biologa, ale nie specjalisty neurobiologa? Jakaś książka? Artykuły? Temat mnie interesuje, a nie wiem gdzie sięgać, żeby się nie naciąć na neurobzdury. 🙂

      1. Nic do mnie nie dotarło poza tymi komentarzami, proszę podesłać raz jeszcze

  2. Witam. Piszę chyba z bezsilności, bo jestem zmęczona szkoleniami, które nam serwuje nasza dyrektorka, zachwycona wszelkimi edukacyjnymi nowinkami. Otóż ma być u nas pani Z. Taraszkiewicz. Ostatnio ględziła przez 3 godziny o niczym, twierdząc, że najważniejsze jest oddychanie, picie wody i „uruchamianie dwóch półkul mózgowych”. Ponoć miała mówić o neurodydaktyce i proksemice, ale niczego o tym akurat nie powiedziała. Rysowała jakiś schemat mózgu (jak dla dzieci z zerówki) i pieska obok, tłumacząc, jakie są reakcje w odpowiedzi na stres (bo piesek chce nas ugryźć). Cała rada miała wymieniać owe rekacje (stojące włosy, chęć ucieczki, drętwiejące kończyny itp.). Nudziłam się okropnie i intuicyjnie wyczuwałam, jak totalnymi bzdurami się nas karmi. teraz ma być znów. Boże, jak ja mam dość!!!! Znów będzie ględziła bzdety! Sorry, muszę to gdzieś napisać, bo w szkole nie wolno się odezwać, wolno się tylko „zachwycać”. Co mogłabym zrobić, żeby sobie pomóc???? Ja już tego nie wytrzymuję :((((((

  3. To gdzie mozna znalezc rzetelne i wolne od bzdur i marketingowego belkotu informacje o DZIALAJACYCH i SKUTECZNYCH metodach uczenia sie materialu pamieciowego typu slowka, teksty, daty, kontorowka, oraz innegto materialu i o doborze metod do konkretnego ucznia?
    W szkole to tylko sie wymaga a o skutecznym uczeniu sie nie powiedziano ani jednego slowa, i jak ktos gdzies przypadkiem nie znajdzie metody ktora u niego dziala to obecnie jest STRACONY i nigdzie nie uzyska rzetelnej pomocy.
    W sieci jest mase reklam roznych „wynalazkow” ktore kosztuja mase kasy a ich skutecznosc jest zerowa.

      1. Czy jest choć jedna pozycja o skutecznych metod uczenia się wolna od nienaukowych, nieudowodnionych rzetelnymi badaniami bzdur dla uczących się – uczniów, studentów (nie chodzi o pozycje dla psychologów). Taka żeby ukazała rzeczywiście działające metody uczenia się i zeby było opisane jak dobrać metodę do danego człowieka (np. testy z sposobem ich odczytania).
        Większość z tego co jest w sieci i w księgarniach to bezwartościowe bzdury nie poparte żadnymi badaniami.

      2. Wiem, że w księgarniach jest mnóstwo bzdur. Nie śledzę tego wszystkiego. Ja w młodości korzystałem z książek Jarosłąwa Rudniańskiego np. „Sprawność umysłowa” lub Zbigniewa Pietrasińskiego np. „Sztuka uczenia się”. Te książki, choć moga czasem trącić banałem nie zestarzały się, bo oparte są o w większości o rzetelną psychologię. Byś może ktoś kontynuuje ich wysiłki współcześnie? Tego nie wiem, nie potrafię kontrolować wszystkiego.

  4. A gdzie znajdę materiały dla ucznia?
    Jak poprzednik napisał w szkole się tylko od nas wymaga opanowania dat, wzorów, wierszy, słówek i innych rzeczy na pamięć a nikt nie powiedział jak to skutecznie zrobić.
    W necie jest pełno nieskutecznych bzdur, a w poradniach psychologicznych jest ten problem nierozwiązywalny. Metody tradycyjne typu ciągłe powtarzanie poprostu nie działają, a ileż razy można powtarzać niedziałający proces?

    1. Wiem, że w księgarniach jest mnóstwo bzdur. Nie śledzę tego wszystkiego. Ja w młodości korzystałem z książek Jarosłąwa Rudniańskiego np. „Sprawność umysłowa” lub Zbigniewa Pietrasińskiego np. „Sztuka uczenia się”. Te książki, choć moga czasem trącić banałem nie zestarzały się, bo oparte są o w większości o rzetelną psychologię. Byś może ktoś kontynuuje ich wysiłki współcześnie? Tego nie wiem, nie potrafię kontrolować wszystkiego.

Skomentuj

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.