Prawdopodobnie oczekując na widowni w filharmonii na wejście orkiestry zdarzyło wam się obserwowaać ludzi wokół siebie zastanawiając się co ich skłoniło do przyjścia w to miejsce: Snobizm? Zamiłowanie do muzyki? Konformizm – bo inni ich znajomi tak robią? A może jakieś inne, głębsze motywy? A może zastanawialiście się również dlaczego ludzie trafiają na sale koncertowe muzyki pop? Czy po prostu ją lubią? Odpowiedzi naukowców na te pytania bywają zaskakujące, jak choćby ta, że uczestniczymy w kulturze pop z obawy przed „wypadnięciem z obiegu”.
Ale co sprawia, że ludzie stają się kulturowymi wszystkożercami, tymi, którzy konsumują zarówno kulturę „wysoką”, jak i „niską”? Hanna Shin i Nara Youn z Hongik University w Seulu niedawno przeprowadziły badania poszukując odpowiedzi na to pytanie, a wyniki opublikowały w artykule, który ukazał się niedawno w Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts.
Przeczytaj ciąg dalszy w moim opracowaniu, które ukazało się niedawno w BPS Research Digest:
Pop Concert, Opera — Or Both? What Drives People To Become “Cultural Omnivores”
Lub sięgnij po artykuł źródłowy:How insecure narcissists become cultural omnivores: Consuming highbrow culture for status seeking and lowbrow culture for integrity signaling

Szerzej o tym, jak ideologia wypiera naukę, debatę i zdrowy rozsądek, piszę w zbiorze esejów „Zawracanie statków głupców i inne eseje”. Książka w księgarni Bonito »
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.