Kiedy w 2010 roku Polish Psychological Bulletin opublikował mój artykuł zatytułowany Thirty-Five Years of Research on Neuro-Linguistic Programming. NLP Research Data Base. State of the Art or Pseudoscientific Decoration?, a ja rzuciłem wyzwanie NLP-erom z całego świata do pojedynku na łamach prasy naukowej, oni skwapliwie schylili się… aby nabrać pełne garści błota i rozpocząć potyczkę w znany im i sprawdzony sposób. Niezrażony kontynuowałem swoje studia nad NLP i w dwa lata później opublikowałem kolejny, rzetelniejszy (bo zgodny z metodologią
przeprowadzania systematycznych przeglądów badań) artykuł w czasopiśmie The Scientific Review of Mental Health Practices. Ukazanie się tego artykułu zatytułowanego A Review of Research Findings on Neuro-Linguistic Programming (A Review of Research)potraktowałem jako kolejny pretekst do ponowienia mojego wyzwania. I znowu NLP-erzy pochylili się, aby nabrać pełne garści błota i błotopodobnej substancji o paskudnych
właściwościach olfaktorycznych…
Wierny przestrodze, która mówi, że nie da się wyjść czystym z potyczki z osobnikami, którzy używają błota jako swojej amunicji, starałem
się trzymać z daleka od nich. A jednak mimo to coś przywierało do mnie, mimo wszystko coś zostawało. Stali czytelnicy tego bloga pewnie doskonale wiedzą, że niektórzy z tych „wojowników” są szczególnie wytrwali w błotnej wojnie. Ich nazwiska pominę milczeniem, bo pewnie byłoby to realizacją ich celu i nagrodą za błotną kampanię.
Oskarżenie, które szczególnie często pojawiało się w sieci (pewnie przeciętny psycholog sklasyfikowałby takie zachowanie jako obsesyjno-kompulsywne) dotyczyło rzekomego konfliktu interesów. Wielokrotnie prosiłem autora o zgłoszenie tego konfliktu do Komisji Etyki Nauki, do Rady Naukowej Polish Psychological Bulletin. Wszystko na próżno. Rzucanie brudną cuchnącą substancją o konsystencji błota okazało się bardziej satysfakcjonujące niźli skierowanie sprawy na oficjalne tory. Co ciekawe, autor tych oskarżeń zadał sobie trud nękania nimi wielu ludzi poza granicami naszego kraju! Cóż, znużony błotną potyczką postanowiłem wyręczyć go i wysłałem donos, w którym oskarżyłem samego siebie oraz redaktora naczelnego Polish Psychological Bulletin – profesora Dariusza Dolińskiego o konflikt interesów (tak jak definiował go autor owych oskarżeń). Jednocześnie poprosiłem o wyciągnięcie wszelkich możliwych konsekwencji w przypadku stwierdzenia takiego konfliktu. Donos dotarł do wszystkich członków Rady Naukowej Polish Psychological Bulletin. Ich listę otwiera Albert Bandura, twórca teorii społecznego uczenia się, dalej, poza najwybitniejszymi polskimi psychologami, znajdziemy takie osobistości, jak Gary Greenberg, Robert House, Robert McCree i wielu innych.
Pierwszą reakcją tych luminarzy nauki było rozbawienie i śmiech. I wielu na tym poprzestało. Tematem zajęła się jednak dokładniej prof. Aleksandra Luszczynska z University of Colorado pisząc odpowiedź zatytułowaną Neuro-Linguistic Programming: A Technique’s Collection or a Convincing Approach to Human Behaviour and Health, za co jej serdecznie w tym miejscu dziękuję.
W kwestii rzekomego konfliktu interesów wypowiada się następująco:
Any solid critical arguments addressing existing research evidence should meet the high standards of scientific journals, including the methods of analysis, synthesis and the ways in which the arguments are presented and supported. Unfortunately, commentaries submitted to scientific journals such as Polish Psychological Bulletin rarely meet these standards. In the same time, social media are flooded with statements and accusations suggesting that criticism results from local and/or international plots against NLP, personal connections between editors and critical authors, or undisclosed conflicts of interests. As social media do not have strict peer-review standards, accusations published in these media may not meet any standards of analytical argumentation. Key arguments about personal connections between editors and authors publishing in respective journals should be dismissed. Editors and researchers publishing in one country or international researchers from one branch of a discipline function in a research network and obviously know each other. Scientific journals reject a majority of submitted papers (often triaging manuscripts and rejecting them directly after the submission), and a vast majority of rejected papers are written by researchers who know editor personally or by editors’ co-workers. Editor’s mission is advancing the field and secure better understanding of key problems within the discipline and it is always obtained by publishing critical arguments, meeting the standards of methodology of science.
Podsumowuje swoje opracowanie następującym zdaniem:
As the research examining effects of the use of NLP is relatively scarce and preliminary research conclusions are unsupportive for NLP assumptions, therefore the use of NLP in the context of human services and health has no clear rationale.
Cóż, nie jest to dobra nowina dla NLP-erów. Pewnie po raz kolejny zacerują swoją sieć racjonalizacji i zegną kręgosłupy, aby nabrać w ręce…
(A Review of Research)

Więcej historii o nadużyciach i przemilczeniach w świecie nauki opisuję w trzecim tomie „Zakazanej psychologii. O cnotach, przywarach i uczynkach małych, wielkich uczonych”. Książka w księgarni Bonito »
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.
Reblogged this on Forbidden Psychology.