Nie każdy potrzebuje psychoterapii

Rozmowa w podcaście Wiedza w Głosie: dlaczego nie każdy potrzebuje terapii, co kryje się pod słowem psychoterapia, jak psychologia bywa nadużywana w sądach i dlaczego przestaliśmy filozofować.

To tytuł rozmowy, którą dla podcastu Wiedza w głosie przeprowadził ze mną Jakub Okrzesa. Zapraszam do wysłuchania odcinka z moim udziałem.

O czym rozmawialiśmy

Czy każdy powinien pójść na terapię? Odpowiem pytaniem: czy każdy powinien poddać się operacji chirurgicznej? Psychoterapia ma sens, gdy jest cel do osiągnięcia – na przykład pozbycie się lęku przed wystąpieniami, który blokuje karierę – i terapeuta potrafi powiedzieć, czy umie w tym pomóc. Nie jest jej rolą mówienie ludziom, jak mają żyć. Ktoś, kto samotnie żegluje albo wspina się w wysokich górach, nie jest „toksyczny” tylko dlatego, że inni wolą jogę i ziółka. Nauka nie dostarcza wzoru na właściwe życie.

Pod jednym słowem „psychoterapia” kryją się sposoby działania, które się wzajemnie wykluczają. Psychoanaliza szuka przyczyn w dzieciństwie, terapia poznawczo-behawioralna w tym, jak interpretujemy rzeczywistość – nie da się iść obiema drogami naraz. Modalności są setki i, jak w przypadku religii, każda uważa się za jedyną prawdziwą. Do tego terapeutą wciąż może zostać każdy, a terapią nazywa się zarówno metody oparte na badaniach, jak i przykładanie kryształów do czakr.

Psychologia bywa nadużywana także w sądach. Nie mamy narzędzi, które jednoznacznie rozstrzygałyby na przykład o skłonnościach pedofilnych, a sądy nie lubią opinii mówiących o prawdopodobieństwie, więc chętniej zatrudniają biegłych, którzy wypowiadają się zbyt pewnie. Zeznania naocznych świadków są bardzo zawodne, a fałszywe wspomnienia można wszczepić. Popularność psychologii biorę za objaw tego, że przestaliśmy filozofować. Pytań o sens życia i o to, jak żyć wśród innych, szukamy w gabinetach, a nie w samodzielnym myśleniu.

O tym, kiedy terapia pomaga, a kiedy szkodzi, piszę w „Psychoterapii bez makijażu” i w zbiorze esejów „Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć”.


Psychoterapia bez makijażu – okładka

Historie pacjentów skrzywdzonych w terapii i rozmowy z terapeutami zebrałem w książce „Psychoterapia bez makijażu. Rozmowy o terapeutycznych niepowodzeniach”. Książka w księgarni Bonito »

Defekt – okładka

O tym, co terapia potrafi zrobić z człowiekiem, opowiadam nie tylko jako psycholog. W powieści „Defekt” śledzę zdolnego młodego człowieka przez jego związki i kolejne terapie i pytam, co się dzieje, gdy za wszelką cenę próbujemy dopasować się do normy.

Przeczytaj fragment (EPUB)  ·  Przeczytaj rozmowę o powieści

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

4 myśli na temat “Nie każdy potrzebuje psychoterapii”

  1. W wywiadzie wspomniał Pan o lekach homeopatycznych. Jeśli dobrze się orientuję to tradycyjne podejście do badań naukowych wyklucza, że te leki mogą pozytywne oddziaływać na zdrowie.
    Zastanawiam się jednak co na temat leków homeopatycznych będzie miała do powiedzenia nowa dziedzina nauki jaką jest biologia kwantowa. W biologii kwantowej żywe organizmy są badane przez interdyscyplinarne zespoły biologów, fizyków kwantowych i chemików teoretycznych. Wyniki ich badań są bardzo ciekawe.

    https://en.wikipedia.org/wiki/Theoretical_chemistry

    How Quantum Biology Might Explain Life’s Biggest Questions | Jim Al-Khalili | TED Talks

    Quantum Physics: The Laws That Govern Our Universe [4K] | The Secrets of Quantum Physics | Spark

    1. Nie sądzę, aby cokolwiek się zmieniło. Rozcieńczenie substancji homeopatycznych jest tak ogromne, że nawet na poziomie kwantowym prawdopodobieństwo znalezienia tam jakiejkolwiek cząstki substancji czynnej jest bliskie zera.

      1. W fizyce kwantowej brak cząstek czynnej substancji niczego nie dowodzi.
        Ciekawe jest to, że biologia zaczyna dostrzegać fizykę kwantową a medycyna nadaj ją kompletnie ignoruje. To oznacza, że w nadchodzącej przyszłości wiele teorii obowiązujących w medycynie zostanie obalonych.
        Co do homeopatii to nie jestem ani jej zwolennikiem, ani jej przeciwnikiem. Nie mam zdania, ale na pewno nie spodziewam się po niej oszałamiających efektów.

  2. Jestem chemikiem (precyzyjniej chemiczką, ale to słowo nie brzmi dobrze w języku polskim). Mam pojęcie o mechanice kwantowej, chemii kwantowej, bo to podstawa chemii. Trzeba to znać i rozumieć ogólnie, żeby można było zrozumieć chemię i w niej się poruszać. Biologia kwantowa… nie chcę nikogo urazić, ale jak dla mnie to tylko marketingowa nazwa, zupełnie niepotrzebna na coś, co już funkcjonuje i czym naukowcy się zajmują. Dokładnie tak jak Pan, „Noe”, napisał: połączenie chemików, fizyków i biologów. Nowomowa naukowa mnie przeraża. Biolodzy molekularni, biochemicy od zawsze używają chemii i mechaniki kwantowej. Całe modelowanie opiera się na mechanice i chemii kwantowej. Jestem zwolenniczką nietworzenia nowych nazw na coś, co już jest i byle chwytliwie brzmiało. W nauce trzeba dbać o precyzję i prostotę nazw/definicji. Hybrydowe, bio, eko, nano, a ostatnio wszystko jest inteligentne… Jak przeczytałam kiedyś „inteligentne nawozy”, albo w reklamie usłyszałam „nasze ryby są zrównoważone” to się dobrze ubawiłam. Wg mnie inteligencja to cecha ludzi, ewentualnie zwierząt, ale nie przedmiotów, cząstek, materiałów, itp. A naukowcy bezrefleksyjnie niemal do wszystkiego przyklejają teraz słowo „inteligentny”, „zrównoważony”.

    Kwanty są dla każdego. Naprawdę. Matematyka ją opisująca jest bardzo zaawansowana, ale ogólne założenia można pojąć.

    A swoją drogą pan Jim Al-Khalili jest świetnym mówcą. Bajerant z niego niezły. 😉 Super, że przybliża trudne pojęcia,to jest dar. Byle z tym show nie przesadzić. 😉

Skomentuj

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.