Zapraszam do wysłuchania rozmowy przeprowadzonej ze mną przez Rafała Osińskiego dla Wnikliwego Kanału.
O czym rozmawialiśmy
Czy fascynacja psychologią mija? Liczby mówią co innego. W Polsce studiuje ją dziś ponad 72 tysiące osób, podczas gdy w moich studenckich czasach – kilka tysięcy w całym kraju. To już nie jest zainteresowanie, lecz stawianie psychologii w miejscu religii. Paul Vitz pisał o tym już w latach 70., nazywając to „selfizmem”: kultem własnego „ja”, które zastąpiło bóstwa.
Terapeutyzacja życia ma konkretne koszty. Wiemy, że około 85% ludzi radzi sobie z wydarzeniami traumatycznymi samodzielnie, a pomoc psychologiczna udzielana tuż po katastrofie częściej opóźnia powrót do równowagi, niż go przyspiesza. Wystarczy ludzka pomoc: koc, ciepły napój, poczucie bezpieczeństwa. O tym, kto naprawdę potrzebuje specjalisty, dowiadujemy się dopiero po kilku tygodniach lub miesiącach. Zamiast odruchowo odsyłać bliskich „do psychologa”, wróćmy do tego, czego uczyły nas pokolenia: potrzebujemy więcej przyjaciół, a mniej specjalistów.
Pop-psychologia w mediach społecznościowych to w 80–90% ideologia. Wyrosła w dużej mierze z psychologii humanistycznej – koncepcji wymyślonych za biurkiem, nigdy poważnie nie testowanych. Do tego to, czego uczy się studentów, bywa o pół wieku spóźnione wobec aktualnej wiedzy, a pop-psychologia jest jeszcze starszym, zwulgaryzowanym uproszczeniem.
Mówię też, dlaczego zamyka się przede mną drzwi uczelni: podważanie skuteczności terapii podważa ich wiarygodność rynkową. Wyjaśniam swoje stanowisko w sprawie tranzycji u młodzieży. Wobec osób transpłciowych jestem neutralny, ale sprzeciwiam się przedstawianiu nastolatkom tranzycji jako drobnego zabiegu. Jej konsekwencje, z bezpłodnością włącznie, rozciągają się na całe życie, a dysforia płciowa w okresie dojrzewania często mija. Dlatego najpierw potrzebna jest rzetelna diagnoza.
Szerzej o tym, jak ideologia wypiera naukę i zdrowy rozsądek, piszę w zbiorze esejów „Zawracanie statków głupców”.

Szerzej o tym, jak ideologia wypiera naukę, debatę i zdrowy rozsądek, piszę w zbiorze esejów „Zawracanie statków głupców i inne eseje”. Książka w księgarni Bonito »
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.