Takim tytułem redakcja Plus Minus Rzeczpospolita opatrzyła mój najnowszy artykuł poświęcony najnowszym odkryciom w zakresie inżynierii pamięci. Zapraszam do lektury!
Ryc: Mirosław Owczarek
Badania przynoszą nadzieję na opracowanie zupełnie nowej i prostej metody osłabiania wspomnień. To dobra wiadomość szczególnie dla ofiar stresu pourazowego. Inżynieria pamięci może mieć jednak także swoją ciemną stronę.
W kwietniu ubiegłego roku, tuż przed rocznicą katastrofy smoleńskiej podjęto decyzję o jej uczczeniu między innymi włączeniem syren w miastach całej Polski. Decyzji tej sprzeciwiła się część samorządowców twierdząc, że może to negatywnie wpłynąć na obywateli Ukrainy przebywających na terenie naszego kraju. Dla wielu z nich wycie syren wywołuje wspomnienia wojennej traumy. W rezultacie samorządy niektórych miast zrezygnowały z tego elementu obchodów rocznicy.
To dobry przykład tego, jak charakterystyczne dźwięki, obrazy a nawet zapachy mogą wywołać przykre i niepożądane wspomnienia, szczególnie u tych ludzi, którzy stali się ofiarami syndromu stresu pourazowego (PTSD, z ang. posttraumatic stress disorder). Jego leczenie jest dość trudne i rzadko prowadzi do całkowitej poprawy jakości życia zwłaszcza u ofiar traum wojennych. Dzieje się tak dlatego, że na to co dzieje się w naszej pamięci mamy stosunkowo niewielki wpływ.
Wspomnienia zaklęte w pamięci
Po tym, kiedy w naszym mózgu powstaje ślad pamięciowy włączają się procesy zapewniające jego utrwalenie i stabilizację. Pierwsza konsolidacja synaptyczna zachodzi na małą skalę w połączeniach synaptycznych i obwodach nerwowych w ciągu pierwszych kilku godzin po wydarzeniu. Drugim procesem jest konsolidacja systemów, zachodząca na znacznie większą skalę w mózgu, uniezależniająca wspomnienia od hipokampa i zajmuje okres od kilku tygodni do wielu lat. Trzecim procesem jest rekonsolidacja, która polega na dodatkowej aktywacji skonsolidowanego śladu pamięciowego. Sprawia ona, że wspomnienia są bardziej plastyczne i żywe. Procesy konsolidacji przebiegają w znacznej mierze podczas snu, w jego wolno-falowej fazie. To właśnie wtedy, niezależnie od naszej woli, mózg utrwala i osłabia pewne wspomnienia, również te najgorsze, które zamieniają życie niektórych ludzi w koszmar.
Czytaj dalej klikając TUTAJ
Inne artykuły opublikowane w PLUS MINUS:
Obalają wiarę w reptilian, sami są nękani
Przepis na samobójczą krucjatę
Nie dziedziczymy genetycznie tragicznych wspomnień
Wybieranie ze śmietnika wiedzy
Naprawianie dziecka w terapeutycznym pit stopie
Kultura ofiar. Kto na niej zarabia?
Psycho-infodemia – mój nowy felieton w Plus Minus Rzeczpospolita
O słoniu, ślepcach i psychoterapii
Epidemia samotności kontra dyktatura szczęścia
Strzeżcie się fałszywych humanistów – mój nowy felieton w Plus Minus Rzeczpospolita
Strzeżcie się każdego, kto wam radzi jak żyć
Psychologia w kryzysie, choć popularna jak nigdy

Ten temat rozwijam w zbiorze esejów „Zawracanie statków głupców i inne eseje”. Książka w księgarni Bonito »
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.
