Jakie wyzwania stoją przed psychologią?

Psychologia jest dziś popularna jak nigdy dotąd. Psychologowie wypowiadają się często w mediach, prowadzą popularne profile w sieciach społecznościowych, pracują jako terapeuci. Jednocześnie też coraz częściej mówi się o głębokim kryzysie w psychologii, zwłaszcza dotyczącym jej naukowych podstaw i przełożenia na praktykę. Jakie wyzwania stoją przed współczesną psychologią? I jak jej kondycja przekłada się na nasze życie?

Te problemy będące w znacznej mierze tematem mojej nowej książki omawiamy w podcaście audycji z cyklu Człowiek 2.0 prowadzonej przez Jana Stradowskiego. Zapraszam do wysłuchania!

Więcej o książce tutaj:

Moja nowa książka już w przedsprzedaży!


Giganci psychologii – okładka

Rozmowy z wybitnymi psychologami naszych czasów o przeszłości i przyszłości ich dziedziny zebrałem w książce „Giganci psychologii. Rozmowy na miarę XXI wieku”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Porozmawiajmy o prawie do samobójstwa

To tytuł mojego artykułu, który ukazał się w Krytyce Politycznej. Zapraszam do lektury! Rys. José Guadalupe Posada, The Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork O samobójstwach nie piszemy w mediach, rzadko publicznie dyskutujemy o ich konsekwencjach. Ale czy nie przynosi to więcej szkody niż pożytku? Jeśli protestujemy dziś i domagamy się prawa do decydowania o własnym ciele, to dlaczego nie rozszerzyć tego na wolność do rozporządzania swoim ciałem także w celu ostatecznym? Fala protestów, która przetacza się przez nasz kraj, poza żądaniami politycznymi, wyniosła na czołówki gazet również wartości ważne dla współczesnego człowieka Zachodu: prawo do rozporządzania własnym ciałem, do decydowania o życiu lub śmierci poczętego życia, do zapobiegania niepotrzebnym cierpieniom i skracania bólu. Wielu z nas, bez względu na to, po której stronie stanęło, sięgnęło nieco głębiej w poszukiwaniu argumentów i uzasadnień własnego stanowiska, które nagle znalazły się w ogniu społecznych dyskusji. Porzuciwszy świeżo zdobyte pozycje ekspertów w tenisie ziemnym, ochoczo wcieliliśmy się w rolę specjalistów w zakresie wad letalnych płodów i znawców podstaw współczesnej bioetyki. Aby dać odpór naszym przeciwnikom, przestudiowaliśmy trochę statystyk, a część z nas sięgnęła do źródeł nieco głębszych niż Facebook czy Wikipedia. Zdobyliśmy zręby wiedzy, która przygotowała nas, jak chyba nigdy dotąd, do rozmyślań na tematy zarezerwowane dotychczas dla etyków i filozofów. Kiedy rozpoczyna się życie? Jaka jest jego istota? Kto i jak dalece ma prawo ingerować w jego procesy? Kto może decydować o moim ciele?
Marnotrawstwem byłoby nie wykorzystać tak żyznego umysłowego gruntu do podniesienia kwestii stanowiących z różnych względów społeczne tabu – samobójstwa. Jeśli bowiem prawo do decydowania o własnym ciele i o losie życia u jego początków może być przedmiotem publicznej i politycznej debaty, to dlaczego nie rozszerzyć jej o dyskusję dotyczącą prawa do rozporządzania własnym ciałem w celu ostatecznym?
Czytaj dalej klikając TUTAJ
Posty o podobnej tematyce: 

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Czy powinniśmy mieć prawo do decydowania o końcu swego życia?

Choć Kościół katolicki stanowczo sprzeciwia się jakiejkolwiek formie eutanazji, dyskusje na jej temat nie cichną w Europie.

Choć Kościół katolicki stanowczo sprzeciwia się jakiejkolwiek formie eutanazji, dyskusje na jej temat nie cichną w Europie. Także i w Polsce pojawiają się pytania o potrzeby nieuleczalnie chorych i umierających pacjentów: o uporczywą terapię, opiekę paliatywną i możliwość łagodzenia skrajnych cierpień. Czy prawo do decydowaniu o końcu swego życia jest jednym z praw człowieka? I czy pacjenci u kresu życia często mówią o eutanazji? O tym opowiedzą dr Tomasz Witkowski i Aneta Borkowska. Zapraszam do wysłuchania podcastu audycji z cyklu Człowiek 2.0 prowadzonej przez Jana Stradowskiego. Posty o podobnej treści:

Choosing the Final Freedom: Suicide in the Past and Present – mój nowy artykuł w Areo Magazine

O czym rozmawialiśmy

Wspólnie z Anetą Borkowską rozmawialiśmy o prawie do decydowania o końcu własnego życia – o eutanazji, uporczywej terapii i opiece paliatywnej. Bronię poglądu, że prawo do godnego zakończenia życia jest częścią prawa do godnego życia. Tam, gdzie eutanazja jest zakazana, ludzie w terminalnej chorobie często odbierają sobie życie w dramatycznych okolicznościach i przedwcześnie, póki jeszcze mają siły.

Przywołałem historię sportsmenki, która po uzyskaniu zgody na eutanazję żyła jeszcze wiele lat i podkreślała, że żyje właśnie dlatego, że ma tę zgodę w szufladzie. Prawo do eutanazji bywa więc prawem do poczucia bezpieczeństwa w sytuacji, która każdego z nas może pozbawić kontroli nad własnym ciałem i bólem.


Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć – okładka

Ten wątek rozwijam w zbiorze esejów „Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć i inne eseje” – o tych, którzy sprzedają nam gotowe recepty na życie. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Choosing the Final Freedom: Suicide in the Past and Present – mój nowy artykuł w Areo Magazine

During the Second World War, my mother’s sister was a liaison officer in the resistance movement. She performed very important clandestine work. As she said herself, she wasn’t afraid of death, only torture. She had little resistance to pain, and was afraid she would betray someone or give away vital information. By some means, she came into possession of a potassium cyanide capsule. She took the poison when the Gestapo surrounded her home, having earlier set fire to one of the rooms, thus probably destroying some vital documents.—Anonymous letter to a Polish blog.

This is one of thousands of similar stories from those bleak times. A poison capsule was a guarantee of a final escape that neither the Gestapo nor the SS could prevent: an escape from torture, humiliation and a death deprived of dignity. It was no accident that the Third Reich scorned those who voluntarily gave up their own life. They even denounced the use of the word Freitod (“free death”), one of four German synonyms for the act we call suicide. The other three terms are Selbsttötung (“killing oneself”), the scientific Suizid and Selbstmord (“self-murder”). The Nazis preferred the latter. There was a loophole in the otherwise hermetically sealed totalitarian system—and the word Freitod showed its location. For the representatives of absolute power, there is nothing worse than the knowledge that their power has limitations, and, for the slave, nothing is more invigorating than the possibility of breaking free. In those days, a capsule of potassium cyanide gave many people a real sense of freedom.

Read more by clicking HERE.

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.