Ile jest warte profilowanie kryminalne

Wyniki 40 lat badań nad profilowaniem kryminalnym pokazują, że ten fascynujący fach nie spełnia naukowych rygorów. Literaturze kryminalnej to jakoś nie przeszkadza.
Zamachowiec znany jako Mad Bomber, ujęty dzięki pomocy profilera kryminalnego Jamesa A. Brussela, 1957 r. Spektakularny sukces Brussela dał początek karierze zawodu profilera.
Profiler kryminalny to zawód tajemniczy, wzbudzający podziw, a nawet nieco demoniczny, choć kiedy w USA w latach 50. XX w. James A. Brussel profilował sylwetkę ściganego zamachowca, policjanci słuchali go z niedowierzaniem. Okazało się, że Brussel trafnie określił na potrzeby policji jego wzrost, ubiór, a nawet wyznanie. Największe wrażenie na wszystkich zrobiło to, że przewidział również taki szczegół, że przestępca nosi dwurzędowe marynarki. Ponieważ ta głośna sprawa dotyczyła zamachowca znanego opinii publicznej jako Mad Bomber, sporządzony przez Brussela profil został opublikowany w „New York Timesie” i chociaż nie był on pierwszym profilerem w historii, to właśnie jego spektakularny sukces dał początek zawrotnej karierze tego zawodu.
Ciąg dalszy mojego artykułu, który ukazał się w najnowszym numerze „POLITYKI” przeczytasz TUTAJ. Wcześniej na ten sam temat pisałem również tutaj:

Czy profilerzy kryminalni „są w tym lepsi od barmana?” Niekoniecznie, jak pokazuje najnowszy przegląd i metaanaliza 40 lat badań


Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Czy profilerzy kryminalni „są w tym lepsi od barmana?” Niekoniecznie, jak pokazuje najnowszy przegląd i metaanaliza 40 lat badań

Profiler kryminalny to zawód tajemniczy, a nawet owiany mgiełką lekkiej grozy, choć kiedy w USA w latach 50. ubiegłego wieku amerykański psycholog James A. Brussel profilował sylwetkę ściganego złoczyńcy, policjanci słuchali go z powątpiewaniem.

Znalezione obrazy dla zapytania research digest Profiler kryminalny to zawód tajemniczy, a nawet owiany mgiełką lekkiej grozy, choć kiedy w USA w latach 50. ubiegłego wieku amerykański psycholog James A. Brussel profilował sylwetkę ściganego złoczyńcy, policjanci słuchali go z powątpiewaniem. Okazało się jednak, że Brussel trafnie określił dla potrzeb policji jego wzrost, ubiór, a nawet wyznanie. Jego spektakularny sukces dał początek kariery zawodu profilera. Aby badać seryjnych przestępców, w 1974 r. FBI powołało do życia specjalną jednostkę – Behavioral Science Unit. Od tego czasu profilowanie kryminalne trafiło do niezliczonych książek, programów telewizyjnych i kultowych filmów, żeby wspomnieć chociaż Milczenie owiec. Profilerzy kryminalni to jednak nie tylko postaci uatrakcyjniające fabuły filmów i książek, od trafności ich ekspertyz często zależy bezpieczeństwo i życie innych ludzi. Czy po upływie ponad 40 lat od czasu, kiedy powołano do życia ten zawód stał się on godnym zaufania rzemiosłem, którego przedstawiciele posługują się pewnymi, sprawdzonymi narzędziami, czy raczej sztuką opartą na intuicji dostarczającą nam słabo przewidywalnych prognoz? Odpowiedzi na te pytania udzielają Bryanna Fox z University of South Florida i David P. Farrington z University of Cambridge w grudniowym numerze Psychological Bulletin, w którym prezentują systematyczny przegląd i metaanalizę 426 publikacji poświęconych profilowaniu, które ukazały się w latach 1976 – 2016. Chociaż autorzy zapewniają nas, że wyniki ich pracy wskazują na to, ze w tej dziedzinie dokonał się znaczący postęp w zakresie dyscypliny naukowej prowadzonych badań, to jednak dokładniejsze przyjrzenie się rezultatom wcale nie nastraja pozytywnie. Kruczek w tym, że OP jest dziedziną, która w swoich początkach nie miała nic wspólnego z dyscypliną naukową, więc jakikolwiek postęp może zostać potraktowany jako znaczący. Przeczytaj ciąg dalszy w oryginalnym artykule, który ukazał się niedawno w BPS Research Digest:

Are Criminal Profilers “Any Better Than A Bartender”? Not Necessarily, Suggests Review Of 40 Years Of Relevant Research

Lub w artykule źródłowym: 

What Have We Learned From Offender Profiling? A Systematic Review and Meta-Analysis of 40 Years of Research

 

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.