Dokładnie 12 lat temu w magazynie Charaktery ukazał się artykuł autorstwa Renaty Aulagnier zatytułowany Wiedza prosto z pola zawierający kompletne pseudonaukowe bzdury.

Dokładnie 12 lat temu w magazynie
Charaktery ukazał się artykuł autorstwa Renaty Aulagnier zatytułowany
Wiedza prosto z pola zawierający kompletne pseudonaukowe bzdury. W rzeczywistości autorem artykułu byłem ja sam, a swoją prowokacją chciałem zwrócić uwagę, na fakt, że czasopismo to, mimo utytułowanej Rady Naukowej i wielokrotnych zapewnień o naukowym podejściu do prezentowanych treści, karmi czytelników pseudonaukową papką.
[1]
Po zdemaskowaniu przeze mnie prowokacji posypały się na moją głowę gromy. Większość oskarżeń kierowanych pod moim adresem miała charakter etyczny. Szybko zasłużyłem sobie na miano oszusta, specjalisty od manipulacji (możecie o tym przeczytać nawet w
Wikipedii), porównywany byłem do agentów ABW, CBA, CIA. Jednocześnie redakcja
Charakterów wykreowała swój obraz jako ofiary tego niecnego manipulanta, zapewniając swoich czytelników, że dołożą wszelkich starań, aby uniknąć wprowadzania w błąd swoich czytelników. Czy spełniła swoje obietnice?
Cóż, przez 12 lat nie opublikowali sprostowania merytorycznego zawartych w artykule bzdur. Przez 12 lat od zdemaskowania przeze mnie prowokacji numer czasopisma zawierający bzdurny artykuł jest w ciągłej sprzedaży (
http://sklep.charaktery.eu/charaktery-10-2007.html). Zamawiając egzemplarz
Charakterów z października 2007 roku nie znajdziecie ani w kopercie, ani w samym czasopiśmie jakiegokolwiek sprostowania. Szafarze ocen moralnych zachłystujący się swoim oburzeniem nie mają najmniejszych skrupułów, aby przez 12 lat wprowadzać w błąd kolejnych czytelników skwapliwie przyjmując po 7 złotych za egzemplarz tego stęchłego numeru. Sprawdziłem to dokładnie i opisałem ponad trzy lata temu na swoim blogu w poście zatytułowanym
Pecunia non olet. Od tego czasu systematycznie co rok sprawdzam, czy numer nadal jest w sprzedaży.
To jednak nie koniec hipokryzji. Kiedy dowiedziałem się o tym, że
Charaktery nadal bez jakiegokolwiek sprostowania sprzedają ów archiwalny egzemplarz, przesłałem mail do większości członków rady naukowej
Charakterów oraz do uczonych zaangażowanych wówczas w dyskusję nad prowokacją.
[2] Na dwadzieścia kilka wysłanych wiadomości otrzymałem tylko dwie odpowiedzi. Jeden z autorów zapewniał, że myśli podobnie jak ja, drugi oświadczył, że porozmawia o tej sprawie z innymi członkami rady naukowej. I to w zasadzie… wszystko. Burza, którą wznieciłem w szklance wody zamieszkiwanej przez małych wielkich uczonych okazała się zwykła pianą, która opadła tak szybko, jak powstała.
Historia ta nie byłaby pełna bez refleksji sprzed wielu lat:
W czasach, gdy wszystko spadło w cenie – i honor i mądrość i odwaga – gdzie skryć się przed zgrają napastliwych? Jak uchronić siebie przed śmieciarzami dusz zaludniającymi ekrany, stronice gazet i książek?
Bogdan Białek, redaktor naczelny „Charakterów”
[1] Czytelnicy, którzy nigdy o mojej prowokacji nie słyszeli, mogą przeczytać więcej na jej temat tutaj:
https://web.archive.org/web/2019/http://www.tomaszwitkowski.pl/dawny-blog/page0.html
[2] Dyskusji tej poświęcono cały
4 numer Psychologii Społecznej z 2008 roku.
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.