Ustawa o zawodzie psychoterapeuty: komu ma służyć?

Prace nad ustawą o zawodzie psychoterapeuty ruszyły na nowo. W sporze o tytuły, szkolenia i samorząd prawie nie słychać pytania, kto ochroni pacjenta, któremu terapia zaszkodziła.

Prace nad ustawą o zawodzie psychoterapeuty ruszyły na nowo i znów jest o nich głośno. Do projektu zgłoszono ponad 7,5 tysiąca opinii – więcej niż do niemal każdego innego projektu w sejmowych konsultacjach. Środowiska terapeutyczne spierają się o to, kto ma prawo do tytułu, kto będzie kształcił, kto zasiądzie w samorządzie i kto będzie pobierał składki.

W tym wyrywaniu sobie z pysków ochłapów rynku, którego jesteśmy obserwatorami, nikogo nie interesuje zdanie kogoś, kto przez lata badał psychoterapię jako niezależny, niezwiązany z nią żadnym interesem badacz i zwracał uwagę na dobro pacjenta jako podstawowy cel terapii. Wystarczy otworzyć oczy i uszy, żeby zobaczyć, że w całej tej hucpie chodzi o dobrostan terapeutów. O zakonserwowanie przywilejów, które zdobyli sobie dzięki panującemu od lat bezprawiu.

Bo czego w tym sporze prawie nie słychać? Pytań, które zadałby pacjent:

  • Czy terapia, którą mi proponują, ma potwierdzoną skuteczność, czy tylko długą tradycję w jakiejś szkole?
  • Kto mnie ochroni, jeśli terapia mi zaszkodzi? Dziś skrzywdzony pacjent może liczyć głównie na sądy koleżeńskie stowarzyszeń, a na sali sądowej słyszałem, że kodeksy etyczne do niczego terapeutów nie zobowiązują.
  • Dlaczego psychoterapię ma prowadzić osoba po niemal dowolnych studiach, jeśli tylko ukończy kilkuletni, komercyjny kurs w stowarzyszeniu, które samo siebie certyfikuje?

Od lutego mamy nową ustawę o zawodzie psychologa. Psychoterapia wciąż pozostaje poza nią, a projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty utrwala stan, który najbardziej odpowiada szkołom terapii i stowarzyszeniom. Najprostsze rozwiązanie leży na wierzchu: objąć pacjentów psychoterapii ochroną rzecznika praw pacjenta. Psychoterapeutą powinien być psycholog kliniczny, który dodatkowo nauczył się prowadzić terapię. Trudno mi sobie wyobrazić terapeutę, który nie zna fizjologii układu nerwowego ani dynamiki emocji.

Mówiłem o tym w rozmowie z Cezarym Łasiczką w TOK FM, gdy toczyła się poprzednia runda tego sporu. Od tamtej pory nic się w tej sprawie nie zmieniło – zapraszam do posłuchania. Kliknij ikonkę poniżej:

Posłuchaj rozmowy w TOK FM

Psychoterapia bez makijażu – okładka

Historie pacjentów skrzywdzonych w terapii i rozmowy z terapeutami zebrałem w książce „Psychoterapia bez makijażu. Rozmowy o terapeutycznych niepowodzeniach”. Książka w księgarni Bonito »

Defekt – okładka

O tym, co terapia potrafi zrobić z człowiekiem, opowiadam nie tylko jako psycholog. W powieści „Defekt” śledzę zdolnego młodego człowieka przez jego związki i kolejne terapie i pytam, co się dzieje, gdy za wszelką cenę próbujemy dopasować się do normy.

Przeczytaj fragment (EPUB)  ·  Przeczytaj rozmowę o powieści

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.