Pacjent: Pod jakim kodeksem etyki pani pracuje? Superwizor : (dłuższa cisza) No, chrześcijańskim. P.: Czyli stowarzyszenia psychologów chrześcijańskich mam rozumieć? S.: No, ja jestem chrześcijanką no i mam jakieś swoje sumienie, swoje dziesięć przykazań. Adwokat: Nie, to bardziej pytanie o kodeks towarzystwa. S.: Raz przeczytałam bo musiałam, więcej już do tego nie wracam. P.: Ale który to jest kodeks proszę świadka? S.: Yyy… no, jakiś tam… Nie wiem, nie pamiętam, taki który dawali do przeczytania.Jakżeż niezwykła obezwładniająca lekkość twierdzenia w obliczu zagadnień tak ciężkich i przytłaczających, jak etyka. Na tak solidnym fundamencie rozstrzyganie bardziej szczegółowych kwestii etycznych nie stanowi już najmniejszego problemu.
P.: A proszę powiedzieć czy obowiązuje zasada po pierwsze nie szkodzić S.: To na pewno. P.: Proszę ją objaśnić sadowi. Na czy miałoby to polegać w psychoterapii? A.: To za daleko idące pytanie. Sąd: Niech pani odpowie. S.: To znaczy, że yyyy… nie szkodzić… nie stosować metod o których terapeuta jest głęboko przekonany, że zaszkodzą. No, jeżeli… no ja wiem? Terapeuta uważa, że alkohol szkodzi nie powinien go zalecać.Po tak przenikliwej interpretacji zasady primum non nocere, rozumienie odpowiedzialności superwizora także nie wydaje się być jakimś ogromnym dylematem.
P.: A proszę powiedzieć, czy istnieje jakaś dodatkowa odpowiedzialność kiedy superwizuje pani osobę która jest w procesie certyfikacji? S.: Nie wiem o jakiej odpowiedzialności pani myśli, natomiast mogę powiedzieć, że superwizja jest rzeczą dobrą samą z siebie.Podobnie zresztą jak psychoterapia.
S.: Wydaje mi się że każda terapia jest dobrem.A mnie się wydaje, jakby ktoś ściągał ze starej, znanej książki:
A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre.
![]()
Wszystkie cytaty (z wyjątkiem ostatniego) pochodzą z:
I C 465/17 TRANSKRYPCJA E- PROTOKOŁU SĄD OKRĘGOWY W WARSZAWIE ROZPRAWA dn. 30.07.19 r.
Więcej podobnie interesujących wypowiedzi terapeutów na sali sądowej m. in. tutaj:Postprzyzwoitość w ponowoczesnych czasach

Historie pacjentów skrzywdzonych w terapii i rozmowy z terapeutami zebrałem w książce „Psychoterapia bez makijażu. Rozmowy o terapeutycznych niepowodzeniach”. Książka w księgarni Bonito »

O tym, co terapia potrafi zrobić z człowiekiem, opowiadam nie tylko jako psycholog. W powieści „Defekt” śledzę zdolnego młodego człowieka przez jego związki i kolejne terapie i pytam, co się dzieje, gdy za wszelką cenę próbujemy dopasować się do normy.
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.
