To fragment obszernej recenzji autorstwa Andrzeja Wróblewskiego, która ukazała się we wrześniowym numerze miesięcznika „Nowe Książki”. Zapraszam do lektury całego tekstu: W szponach psychoterapeutyPo lekturze Psychoterapii bez makijażu można powiedzieć, że środowisko psychoterapeutów powinno się cieszyć, iż ma takiego krytyka jak Witkowski. Wykazuje on anielską cierpliwość wobec naciąganych argumentów swych rozmówców specjalistów, ale też daje im się z całą swobodą wypowiedzieć. To samo dotyczy pokrzywdzonych, których przepytuje z dużą empatią, ale w sposób niezwykle dociekliwy. Jego książka nie jest totalną krytyką psychologii, lecz rzetelną prezentacją jej licznych, niestety, wynaturzeń.
Więcej o książce po kliknięciu na okładkę.

O tym, co terapia potrafi zrobić z człowiekiem, opowiadam nie tylko jako psycholog. W powieści „Defekt” śledzę zdolnego młodego człowieka przez jego związki i kolejne terapie i pytam, co się dzieje, gdy za wszelką cenę próbujemy dopasować się do normy.
Po lekturze Psychoterapii bez makijażu można powiedzieć, że środowisko psychoterapeutów powinno się cieszyć, iż ma takiego krytyka jak Witkowski. Wykazuje on anielską cierpliwość wobec naciąganych argumentów swych rozmówców specjalistów, ale też daje im się z całą swobodą wypowiedzieć. To samo dotyczy pokrzywdzonych, których przepytuje z dużą empatią, ale w sposób niezwykle dociekliwy. Jego książka nie jest totalną krytyką psychologii, lecz rzetelną prezentacją jej licznych, niestety, wynaturzeń.
Przeczytałam „Zakazaną psychologię tom I i Psychoterapię bez makijażu” i myślę, że albo miałam wiele szczęścia albo dużo rozsądku gdyż trafiłam na bardzo profesjonalną terapeutkę, która mi naprawdę pomogła. Trochę jestem przerażona rozmiarem „psychobiznesu”. Wystarczyło kliknąć cokolwiek na facebooku a pokazują się coraz bardziej fantastyczne oferty. Ostatnio były to „ustawienia duchowe”. Czy to psychologia czy to religia?. Przypuszczam, że prowadzący sami dobrze nie wiedzą. Wszystko oczywiście słono kosztuje. Że już o „warsztatach na Bali” dla biznesmenów nie wspomnę. „Warsztaty na Bali” w moim domu stały się powiedzonkiem określającym robienie ludzi w konia za ciężkie pieniądze. Pozdrawiam Pana.
Maria
A mnie terapeutka mówiła, że moje bóle głowy to nerwicowo-napięciowe bóle głowy. Po kilku latach leczenia i po zrobieniu tomografii komputerowej okazało się że mam całkowicie bezpowietrzne zatoki klinowe.