Zapraszam do wysłuchania rozmowy, którą dla podcastu Praktyczna Strona Treningu przeprowadził ze mną Artur Mohr.
O czym rozmawialiśmy
Psychoterapia weszła w obszary, które przez wieki zajmowała religia. Fotel terapeuty pełni dziś funkcję konfesjonału: przychodzimy, by zrzucić z siebie ciężar wstydu i winy i zostać wysłuchanymi. Podobieństwa sięgają jednak dalej. W religii rodzimy się z grzechem pierworodnym i całe życie dążymy do nieosiągalnej świętości. W psychoterapii rodzimy się „zranieni” i całe życie gonimy za równie nieosiągalną samorealizacją „ukrytego potencjału”.
Tymczasem większość z nas jest po prostu przeciętna – to zwykłe prawo biologii i rozkładu normalnego. Jeśli mamy wyjątkowe zdolności, ujawniają się one zwykle już w dzieciństwie. Nie potrzebujemy kapłanów nowej religii, którzy w wieku dorosłym będą je w nas odkrywać.
Richard Feynman nazwał nauki społeczne „nauką kultu cargo”: naśladują gesty nauk ścisłych, nie rozumiejąc ich istoty. Wiele terapii działa podobnie. Zapycha luki w wiedzy wygodnymi domysłami, a poprawę, która przyszła sama – z upływem czasu albo przez powrót do średniej – zapisuje na swoje konto. Część zaburzeń mija nawet w kolejce do psychiatry.
Z religią łączy psychoterapię także odporność na falsyfikację. Wystarczy pojęcie „oporu”: im bardziej pacjent nie zgadza się z terapeutą, tym bardziej ma to dowodzić, że terapeuta trafił w czuły punkt. To tak, jakby chirurg uznawał krzyk pacjenta za dowód, że dobrze grzebie w ranie. Rozmawiamy też o tym, dlaczego wielu wybitnych naukowców było wierzących, o „bogu fizyków”, o odwołaniu mojego wykładu na Śląskim Festiwalu Nauki i o polskim wydaniu podręcznika „Tam, gdzie nie ma psychiatry”.
Ten wątek rozwijam w zbiorze esejów „Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć”, a o kulturze terapeutycznej piszę też w „Zawracaniu statków głupców”.
Inne rozmowy przeprowadzone ze mną przez Artura Mohra:
Tam, gdzie nie ma psychiatry – rozmowa o projekcie
Psychologia i psychoterapia. Stawiając czoła niewygodnym faktom

Ten wątek rozwijam w zbiorze esejów „Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć i inne eseje” – o tych, którzy sprzedają nam gotowe recepty na życie. Książka w księgarni Bonito »

O tym, co terapia potrafi zrobić z człowiekiem, opowiadam nie tylko jako psycholog. W powieści „Defekt” śledzę zdolnego młodego człowieka przez jego związki i kolejne terapie i pytam, co się dzieje, gdy za wszelką cenę próbujemy dopasować się do normy.
Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.
Jestem Pan żołnierzem niezłomnym psychologii. Chciałabym zapytać o WSKZ gdzie jest Pan prof., rozumie , że ta Uczelnia nie odniosła się do tej sprawy …. a jest Pan pewny, ze w ogóle wiedzą o tej sprawie ?
Dziękuję. Nie, nie odniosła się. Oczywiście, że wie, nawet osobiście poinformowałem dyrekcję o tym i poprosiłem o zajęcie stanowiska. Niestety, uczelnia wolała to przemilczeć. Przykre to i świadczy o braku odwagi intelektualnej. A przyczyn jej braku możemy się tylko domyślać.
Jako studenta tej uczelni i niejako studenta Pana profesora prawdę mi przykro.
Mam nadzieję, że będę miała zaszczyt usłyszeć Pana wykład na żywo podczas wykładów we Wrocławiu, albo zakup jednej z Pana książek z autografem (na Uczelni podczas zjazdu) 🙂
Będzie mi bardzo miło!