Polskie Towarzystwo Psychologiczne – prostytucja etyki

Opowiem wam dwie historie. Obie rozpoczynają się w tym samym miejscu. Jedna jest budująca, druga przygnębiająca. Jedna przywraca wiarę w ludzi, druga ją odbiera.

Opowiem wam dwie historie. Obie rozpoczynają się w tym samym miejscu. Jedna jest budująca, druga przygnębiająca. Jedna przywraca wiarę w ludzi, druga ją odbiera. Jedna kończy się happy endem, druga w ogóle się nie kończy i nie skończy, podobnie jak Syzyf nie przestanie wpychać swojego kamienia na górę. Oto wspólny początek obu historii.

Image result for etyka zawodu psychologaRok temu wpadło mi w ręce nowe wydanie Etyki zawodu psychologa, a ponieważ problemy etyczne tego zawodu zaprzątają od czasu do czasu moją głowę z zainteresowaniem oddałem się lekturze. Zainteresowanie dość szybko zastąpiło zdziwienie, a wkrótce, kiedy dotarłem do rozdziału autorstwa Zuzanny Toeplitz (ówczesnej przewodniczącej I instancji Sądu Koleżeńskiego PTP) i Małgorzaty Toeplitz-Winiewskiej (ówczesnej przewodniczącej Zarządu Głównego PTP), uczucia te przerodziły się w oburzenie. Autorki swobodnie cytowały i krytykowały kilkadziesiąt publikacji i wypowiedzi medialnych różnych psychologów (w tym moje i Klubu Sceptyków Polskich) nie zadając sobie jakiegokolwiek trudu podawania źródeł z których owe cytaty pochodziły. Mało tego, autorki dość beztrosko i radośnie uzasadniły swoje postępowanie:

W większości analizowanych przykładów psychologowie przedstawiali się z imienia i nazwiska, nie są to opinie anonimowe. W opisanych przypadkach nie będziemy jednak podawać, czyja to wypowiedź. Przede wszystkim dlatego, że nie wydaje się to istotne.[1]

Jakże to? Wpajano mi przez cały okres edukacji przyzwoitość i rzetelność przy powoływaniu się na jakiekolwiek źródła, a tu nagle komuś „nie wydaje się to istotne”? Przepraszam, nie „komuś” – autorytetom etycznym piszącym podręczniki etyki, z których korzystają studenci w całym kraju, artykuły poświęcone etyce zawodu, na które również ja sam wielokrotnie się powoływałem.

Autorki jednak poza wykroczeniem przeciwko dobrym obyczajom złamały polskie prawo autorskie[2], międzynarodowe porozumienia[3] i artykuł 38 Kodeksu etyczno-zawodowego psychologa, na który bez przerwy się powoływały!

Psychologa obowiązuje prawdziwe i wyczerpujące informowanie o źródłach, z których korzystał. Psycholog nie zataja, że korzystał w swoich publikacjach lub pracach badawczych z materiałów innych autorów oraz z pomocy i konsultacji innych osób.

Przychodzi mi w tym miejscu na myśl anegdota, którą opowiadał mi kolega podróżujący kiedyś często do Związku Radzieckiego. Podczas jednej z kontroli granicznych i próbie wyłudzenia przez urzędnika celnego łapówki, przeciwstawił się powołując się na obowiązujące prawo. W odpowiedzi napotkał lodowate spojrzenie i usłyszał wypowiedziane stanowczo i dobitnie „- законы здесь становлю я!” (ja tutaj ustanawiam prawa!).

Osobiste prawo autorskie gwarantowane przez międzynarodowe porozumienia nie jest fanaberią narcystycznych twórców. Daje ono szansę autorom i czytelnikom na to, aby nikt nie interpretował wyrwanych z kontekstu zdań, bez możliwości sprawdzenia, jak brzmią one w oryginalnym tekście. Pozwalają, poprzez sięgnięcie do źródła, na krytyczną analizę omówienia. Umożliwiają samodzielne myślenie dociekliwych czytelników. Ale autorki omawianego tekstu uznają, że: „…nie wydaje się to istotne” – „законы здесь становлю я!”

Moje oburzenie podzielili niektórzy inni autorzy bezlitośnie wykastrowanych wypowiedzi i członkowie Klubu Sceptyków Polskich (KSP). W rezultacie sporządzone zostały dwa pisma. Pierwsze w postaci skargi do Sądu Koleżeńskiego PTP o naruszenie przez autorki obowiązujących je zasad Kodeksu Etyki sporządzone i wysłane 20 czerwca 2018 roku. Drugie skierowane do Państwowego Wydawnictwa Naukowego w formie informacji o zaistniałej sytuacji i prośbie o dołączenie do książki erraty wysłane ponad miesiąc później w stosunku do pierwszego pisma. I w tym miejscu obie historie potoczyły się zupełnie odmiennymi koleinami.

Historia pierwsza – budująca

Kilka dni po wysłaniu pisma do PWN dostaliśmy maila informującego o otrzymaniu naszego pisma i zapewnieniu, że poważnie zajmą się przedstawioną przez nas sprawą a ja osobiście odebrałem telefon, w którym również złożono mi takie zapewnienie. I rzeczywiście, już 12 września dotarło do nas oficjalne pismo, w którym poinformowano nas, że wydawca Etyki zawodu psychologa nie tylko wycofał podręcznik ze sprzedaży, ale również rozpoczął pracę nad nowym wydaniem, z którego zostanie usunięty problematyczny rozdział autorstwa Zuzanny Toeplitz i Małgorzaty Toeplitz-Winiewskiej. Po dziewięciu miesiącach w połowie czerwca tego roku odebraliśmy z poczty ciepły jeszcze egzemplarz książki pozbawiony kontrowersyjnego rozdziału. Napisaliśmy do PWN list z podziękowaniami za postawę i wysiłek włożony w przygotowanie nowego wydania książki. Podziękowaliśmy również wydawnictwu za to, że stoi na straży wartości naukowych i dobrych praktyk wydawniczych. Koniec historii budującej. Kurtyna. Fanfary.

 

Historia druga – przygnębiająca

Uwaga! Osoby wrażliwe etycznie ostrzegam przed występującymi w historii scenami mogącymi destrukcyjnie wpłynąć na wiarę w znaczenie etyki dla bliźnich i drastycznie obniżyć zaufanie do zawodu psychologa.

Historia ta toczyła się równolegle do historii pierwszej, dlatego też będę się w niej odwoływał do opisanej wcześniej chronologii wydarzeń. Jest to jednak jedyne podobieństwo obu historii.

W czasie, kiedy PWN skontaktowało się z nami czterokrotnie, podjęło ważne decyzje i działania związane z wycofaniem podręcznika i zainicjowało prace nad nowym wydaniem, Polskie Towarzystwo Psychologiczne zdołało sformułować odpowiedź na naszą skargę, która brzmiała:

Uprzejmie informujemy, że zgodnie z decyzją Sądu Koleżeńskiego I instancji, wszystkie skargi, które wpłynęły do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego po 30 czerwca br., zostaną przekazane do rozpatrzenia Sądowi nowej kadencji. W związku z tym, także Państwa skarga, która wpłynęła w dniu 10 lipca br. Do biura Zarządu Głównego, będzie przekazana w grudniu br. Sądowi Koleżeńskiemu wybranemu na kadencję 2019-2021. Sąd Koleżeński I instancji obecnej kadencji koncentruje się na zakończeniu prowadzonych wcześniej postępowań.

Cóż, albo członkowie PTP tak bardzo nabroili, że skargi na nich przytłoczyły Sąd Koleżeński na pół roku, albo poziom złożoności tych spraw osiągnął takie rozmiary, że nie sposób rozwikłać ich szybciej niż w 6 miesięcy. Jest też trzecia możliwość, ale to już pozostawiam wyobraźni i pomysłowości czytelników…

Kiedy PWN przygotowywało skład nowej książki, negocjowało z drukarniami terminy wydania i wykonywało tysiące innych drobnych czynności związanych z drukiem i wprowadzeniem na rynek nowego podręcznika, PTP zdołało przygotować kolejne pismo o następującej treści:

W odpowiedzi na pismo z dnia 20.06. 2018 r. uprzejmie informujemy, iż zarzuty podniesione w powyższym piśmie aktualnie nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez Sąd Koleżeński PTP albowiem Sąd Koleżeński nie ma uprawnień do zastępowania sądów powszechnych w zakresie prowadzenia postępowań i ustalania czy doszło do naruszenia dóbr osobistych, autorskich lub dopuszczono się popełnienia przestępstwa związanego z ochroną wymienionych dóbr. Dopiero prawomocne orzeczenia ww. organów mogą dać podstawę do działania sądu koleżeńskiego. Jednocześnie przepraszamy za opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na powyższe pismo, które wynikło z przyczyn niezależnych.

Znalezione obrazy dla zapytania psychologia symbolZanim poświęcę więcej uwagi głębi przekazu i bogactwu konsekwencji jakie niesie ze sobą owo pismo, chciałbym zwrócić raz jeszcze uwagę na chronologię wydarzeń. Dokładnie jedenaście miesięcy minęło od czasu wysłania naszej skargi do czasu sporządzenia przez PTP cytowanego pisma (jest datowane na dzień 20 maja 2019). Myliłby się jednak ten, kto sądziłby, że PTP działa tak chyżo. Już to z winy prokrastynacji kogoś odpowiedzialnego za te sprawy, już to w zgodzie z jakimś innym zamysłem pismo przeleżało na biurku lub w kieszeni następne cztery miesiące, bowiem data jego nadania to 20 września 2019 r. W końcu trafiło w nasze ręce 1 października. W sumie czekaliśmy na tę znamienną reakcję 15 miesięcy.

A teraz czas na analizę treści tego arcydziełka psychologicznej biurokracji. Składając skargę do Sądu Koleżeńskiego zwróciliśmy uwagę na naruszenie dwóch artykułów Kodeksu Etyczno-Zawodowego Psychologa. Cytowanego wyżej art. 38 oraz art. 11 zgodnie z brzmieniem którego, krytyka innych psychologów nie może w żadnym przypadku służyć do rozgrywek osobistych.[4] W otrzymanym piśmie nie ma ani słowa odniesienia do Kodeksu. Czyżby ów służył wyłącznie do piętnowania innych? A może staliśmy się ofiarą zwykłej urzędniczej gry w głupa?

 

Puenta

Znowu nasuwa mi się nieodparte skojarzenie ze Związkiem Radzieckim, w którym mawiano, że każdy jego mieszkaniec, który chciał, mógł wyjechać za granicę. Nie wspominano jednak zbyt często, że musiał spełnić dwa warunki – mieć ukończone 70 lat i zgodę obojga rodziców. Podobnie Sąd Koleżeński PTP rozpatrzy każdą skargę. Po upływie 15 miesięcy i po wcześniejszym otrzymaniu wyroku sądu powszechnego w danej sprawie.

A teraz wyobraź sobie czytelniku, że zostałeś poważnie skrzywdzony przez psychologa – członka PTP. Wyobraź sobie taką sytuację jak molestowanie seksualne podczas terapii, lub tendencyjną, skorumpowaną diagnozę postawioną na potrzeby sądu, albo fałszywe zeznania złożone na twoją niekorzyść przez biegłego psychologa. Miałbyś jeszcze ochotę dochodzić zadośćuczynienia w Sądzie Koleżeńskim PTP?

Oczywiście, można powiedzieć, że waga sprawy polegającej na cytowaniu bez powoływania się na źródła ma się nijak do wagi wspomnianych przeze mnie nadużyć. To prawda, nie chciałbym porównywać kalibru tych spraw. Chciałbym jednak zauważyć bez zbytniej skromności, że Klub Sceptyków Polskich i Tomasz Witkowski znane są dobrze przedstawicielom PTP ze swej stanowczości, konsekwencji i rozmachu działania, a co za tym idzie zostaliśmy prawdopodobnie potraktowani wyjątkowo poważnie jak na tę instytucję. Tak, czytelniku, nie przejęzyczyłem się – wyjątkowo poważnie! Sprawy dużo większej wagi, które poznałem osobiście zajmują tej instytucji od 3 do 5 lat, a jej petenci traktowani są dużo mniej uprzejmie. W tym czasie zmienia się skład sądu koleżeńskiego, wiele spraw ulega przedawnieniu.

Pięknie żyje się wśród ludzi którzy szanują prawo i wierzą w zawodowe wartości. Myślę, że takich ludzi spotkałem podczas opisywanych wydarzeń w PWN. Jeśli nawet moja wiara jest nieuzasadniona, a działania podjęte przez PWN wynikały wyłącznie z respektu wobec prawa, czyli postawy, w której zaznacza się obawa przed ewentualnymi konsekwencjami zarówno prawnymi jak i wizerunkowymi, to nadal twierdzę, że dobrze jest żyć wśród ludzi którzy żywią respekt wobec prawa. Potworne jest obcowanie z ludźmi, którzy za nic mają prawo i zasady etyczne, a mimo to znajduję u nich pewien wartościowy element. Jawne i otwarte odrzucenie zasad jest mimo wszystko hołdem dla uczciwości. Koszmarem jednak jest życie wśród ludzi, którzy etykę traktują jak prostytutkę . – wykorzystają, kiedy im to potrzebna, kopną i porzucą kiedy zawadza.


Wcześniej pisałem o tej sprawie na swoim blogu tutaj:

PWN wstrzymało sprzedaż kontrowersyjnego podręcznika etyki zawodowej psychologów!

Problemy etyczne związane ze sprzedażą przez spółkę PTP bezwartościowych testów diagnostycznych opisuję również w swojej ostatniej książce:

Zakazana psychologia. O cnotach przywarach i uczynkach małych wielkich uczonych

[1] Brzeziński, J., Chyrowicz, B., Toeplitz, Z., Toeplitz-Winiewska, M. (2017). Etyka zawodu psychologa. Wydanie Nowe. Warszawa: PWN. s. 551.

[2] Art. 16 Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, (Dz.U. z 1994 r. Nr 24, poz. 83).

[3] Konwencja berneńska o ochronie dzieł literackich i artystycznych z dnia 9 września 1886 r., przejrzana w Berlinie dnia 13 listopada 1908 r. i w Rzymie dnia 2 czerwca 1928 r. (ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 5 marca 1934 r. (Dz.U. z 1935 r. Nr 84, poz. 515)

[4] Autorki krytykując w swoim rozdziale fragment pochodzący ze strony Klubu Sceptyków Polskich w żadnym miejscu nie wskazują na to, że obejmuje je konflikt interesów. Krytykowany przez nie tekst dotyczy kampanii przeciwko stosowaniu testów projekcyjnych w diagnostyce, a w szczególności diagnostyce na potrzeby sądowe. Jedną z konsekwencji przeprowadzonych przez nas działań w ramach kampanii „Psychologia to nauka, nie czary” było ostateczne wycofanie dwóch testów projekcyjnych (Testu Drzewa i Testu Szondiego) ze sprzedaży w Pracowni Testów Psychologicznych. Pracownia Testów Psychologicznych jako spółka Polskiego Towarzystwa Psychologicznego czerpie finansowe korzyści ze sprzedaży krytykowanych przez nas testów, podczas gdy osoby zaangażowane w kampanię nie uzyskiwały jakichkolwiek korzyści finansowej ze sformułowanej przez siebie krytyki. Deprecjonowanie tej krytyki przez osoby zasiadające w ścisłym kierownictwie PTP (tym bardziej w książce dotyczącej etyki zawodu psychologa) jest działaniem na korzyść spółki, a więc niezgodne z artykułem 11 Kodeksu etyczno-zawodowego psychologa.

Sceptyk niezwykły: James Randi – rozmowa w Racjonalista.tv

Rozmowa z Jackiem Tabiszem (Racjonalista.tv) o Jamesie Randim, gościu honorowym Europejskiego Kongresu Sceptyków we Wrocławiu: uczciwy iluzjonista, milion dolarów za zdolności paranormalne i dlaczego nikt go nie wygrał.

Niemal dokładnie dwa lata po 17. Europejskim Kongresie Sceptyków, który odbył się we Wrocławiu, rozmawiamy z Jackiem Tabiszem na temat gościa honorowego tego Kongresu oraz wybitnego sceptyka – Jamesa Randiego. The Amazing Randi, jak bywa często nazywany skończył w tym roku 91 lat. Zapraszam serdecznie do obejrzenia i wysłuchania rozmowy!

O czym rozmawialiśmy

James Randi był iluzjonistą najwyższej klasy, który zawsze uczciwie mówił, że to, co robi, jest sztuczką: wykorzystuje błędy naszej percepcji, żeby pokazać coś, co w rzeczywistości nie istnieje. Tę samą wiedzę obrócił przeciwko tym, którzy udawali, że ich sztuczki są prawdziwe. Publicznie demaskował zginanie łyżeczek siłą woli, czytanie w myślach i przepowiadanie przyszłości, kontynuując tradycję uczciwych magików, którzy już w XIX wieku zwalczali oszustów.

Przez dziesięciolecia jego fundacja oferowała milion dolarów każdemu, kto w kontrolowanych warunkach udowodni zdolności paranormalne. Nikt nigdy nie wygrał. Zachwyciła mnie prostota tego przekazu, gdy pierwszy raz o nim przeczytałem: zwykły człowiek nie musi czytać artykułów naukowych, wystarczy, że wie, że milion leży na stole i nikt go nie potrafi wziąć. Klub Sceptyków Polskich też przez rok ogłaszał podobną próbę – i nikt nie spełnił warunków.

Czy to, że szarlatanów nie ubywa, mogło Randiego zniechęcić? Nie sądzę. Sceptycy wiedzą, że to praca bez końca, bo zawsze znajdą się chętni, by oszukiwać innych dla pozycji czy pieniędzy. Ulubiona wymówka „magów” – że sceptyk w pobliżu zaburza ich moce – najlepiej obnaża swoją absurdalność, gdy potraktować ją poważnie: wtedy wystarczy jeden wystarczająco silny sceptyk, by zablokować zjawiska paranormalne na całym świecie.

O sceptycyzmie i demaskowaniu pseudonauki piszę w „Zakazanej psychologii”.

Rozmowę z Jamsem Randim, którą przeprowadził podczas Kongresu jego biograf Massimo Polidoro, można obejrzeć tutaj:
Kuluarową rozmowę z tego samego Kongresu przeprowadzoną przez Diego Fontanive relacjonuje również Racjonalista.tv:

Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Tryptyk haniebny – okładka

Szarlatani nie narodzili się w XXI wieku. W powieści „Tryptyk haniebny” cofam się do czternastowiecznej Europy Środkowej, do pracowni alchemika, który obiecuje kamień filozoficzny, i pytam, czy to poszukiwanie doskonałości, czy genialne oszustwo.

Przeczytaj prolog (PDF)  ·  Przeczytaj rozmowę o powieści

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Skeptical Psychology – dyskusja panelowa. Susan Blackmore, Scott Lilienfeld, Zbyněk Vybíral, Tomasz Witkowski

Podczas 17th European Skeptic Congress, który miał miejsce we Wroclawiu 22-24 września 2017 odbyła się dyskusja panelowa poświęcona zagadnieniom związanym z psychologią sceptyczną.  Susane Blackmore, Scott Lilienfeld, Zbynek Vybiral i Tomasz Witkowski dyskutowali na temat słabości psychologii, odpowiadali na pytania publiczności. Cały panel psychologii sceptycznej oraz dyskusję prowadził Michael Heap. Dzięki uprzejmości portalu  Racjonalista.tv możemy obejrzeć dyskusję na nagraniu video. Zapraszam do obejrzenia i wysłuchania!

Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Najsłynniejsi sceptycy przyjeżdżają do Polski

Wieczór - Hanna Zielińska15  września, 2017 roku o godz. 21:00 w radiu TOK FM w audycji zatytułowanej Wieczór – Hanna Zielińska rozmawiałem z redaktor Hanną Zielińską na temat sceptycyzmu i nadchodzącego 17 Europejskiego Kongresu Sceptyków,  który odbędzie się już za parę dni we Wrocławiu. Audycji można posłuchać tutaj: http://audycje.tokfm.pl/podcast/Najslynniejsi-sceptycy-przyjezdzaja-do-Polski/53889 Zapraszam do wysłuchania! Szczegóły dotyczące kongresu i uczestnictwa w nim tutaj: www.euroscepticscon.org

O czym rozmawialiśmy

Tuż przed 17. Europejskim Kongresem Sceptyków we Wrocławiu rozmawialiśmy o tym, czym jest kongres – otwartą imprezą, a nie zamkniętą konferencją naukową – i o tym, jak różnie rozumie się słowo „sceptyk”: we Francji organizacje go unikają, w świecie anglosaskim kojarzy się z dociekliwością i rzetelnością.

Jednym z tematów kongresu była relacja nauki i religii: wielu wybitnych naukowców jest wierzących, ale statystyki pokazują, że wśród naukowców przeważają niewierzący. Rozmawialiśmy też o suplementach i reklamie leków – przestrzegałem przed wrzucaniem do jednego worka szczepionek i leków ratujących życie z ziołowymi specyfikami.


Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Jaką rolę odgrywają dziś sceptycy? – audycja w TOK FM

Jaką rolę odgrywają dziś sceptycy? [BLOG] Sceptyczne podejście do rzeczywistości stało się ostatnio modne. Wiele osób kwestionuje prawdziwość teorii ewolucji, bezpieczeństwo szczepień ochronnych, a nawet kulistość Ziemi. Czym różni się takie podejście od naukowego, racjonalnego sceptycyzmu? I dlaczego sceptycy lepiej radzą sobie z pseudonauką, szarlatanerią i post-prawdą? Co będzie się działo podczas 17 Europejskiego Kongresu Sceptyków we Wrocławiu? O tym wszystkim rozmawiamy z szefem działu „Nauka” miesięcznika „Focus” – redaktorem Janem Stradowskim w audycji radiowej „Człowiek 2.0” wyemitowanej przez radio TOK FM 10 czerwca 2017 roku. Aby posłuchać audycji kliknij na ikonę poniżej:   Przeczytaj więcej na blogu: Znalezione obrazy dla zapytania focus.pl

O czym rozmawialiśmy

Rozmawialiśmy o tym, czym naukowy sceptycyzm różni się od modnego dziś „sceptycyzmu” wobec teorii ewolucji, szczepień czy kształtu Ziemi. Bezkrytyczne odrzucanie informacji jest odpowiedzią na ich zalew w epoce postprawdy – i ma niewiele wspólnego z postawą sceptyczną.

Opowiadałem o 17. Europejskim Kongresie Sceptyków, który współorganizowaliśmy z czeskimi sceptykami, i o tym, że praca sceptyka przypomina pracę Syzyfa. Mówiłem o granicy między nauką a sferą paranormalną oraz o prowokacjach demaskujących drapieżne czasopisma naukowe – w tym o fikcyjnej badaczce Annie O. Szust, którą stworzyli m.in. wrocławscy psychologowie.


Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Tryptyk haniebny – okładka

Szarlatani nie narodzili się w XXI wieku. W powieści „Tryptyk haniebny” cofam się do czternastowiecznej Europy Środkowej, do pracowni alchemika, który obiecuje kamień filozoficzny, i pytam, czy to poszukiwanie doskonałości, czy genialne oszustwo.

Przeczytaj prolog (PDF)  ·  Przeczytaj rozmowę o powieści

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Wątpię, więc jestem, czyli dlaczego nikomu nie wolno wierzyć na słowo

O nadchodzącym 17 Europejskim Kongresie Sceptyków, który odbędzie się we Wrocławiu rozmawiam z redaktorem Maciejem Sasem dla „Gazety Wrocławskiej” Wersja artykułu w formacie pdf: Wątpię, więc jestem…  
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Psychologia to nauka, nie czary

Dokładnie pięć lat temu, 27 lutego 2012 r. z inicjatywy Klubu Sceptyków Polskich ponad 140 naukowców, psychologów i studentów założyło rano koszulki z zamieszczoną powyżej grafiką. Przez cztery kolejne dni przychodzili na uczelnie, do pracy z tym właśnie hasłem protestując przeciwko stosowaniu pseudonaukowych metod w diagnozie psychologicznej, a w szczególności tej wykonywanej na potrzeby sądownictwa. Inicjatywę wspierało kilkanaście organizacji pozarządowych. Na kilku uczelniach w całej Polsce odbyły się wykłady poświęcone tej problematyce i towarzyszące im debaty. O kampanii szeroko informowało radio, telewizja i prasa. Uczestnicy kampanii wystosowali list otwarty do Polskiego Towarzystwa Psychologicznego z prośbą o wycofanie ze sprzedaży bezwartościowych metod diagnostycznych. List podpisało 457 osób, w przeważającej większości psychologów. Został on złożony na ręce ówczesnej (i nadal pełniącej tę funkcję) Prezes PTP dr Małgorzaty Toeplitz-Winiewskiej. Do dzisiaj list ten pozostał bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Do dzisiaj również wiele z poruszonych wówczas problemów i postawionych pytań pozostało bez odpowiedzi, natomiast odbyło się wiele warsztatów i szkoleń promujących zdewaluowane techniki projekcyjne. Dzisiaj z przykrością trzeba stwierdzić, że pomimo kampanii przeprowadzono wiele warsztatów i szkoleń promujących zdewaluowane techniki projekcyjne, a biegli sądowi nadal krzywdzą swoimi opiniami kolejne osoby. W piątą rocznicę tej kampanii Klub Sceptyków Polskich stanowczo protestuje przeciwko bierności i cichemu przyzwoleniu na stosowanie i sprzedawanie nierzetelnych psychologicznych metod diagnozy. Zmiana szyldu z Rodzinnych Ośrodków Diagnostyczno Konsultacyjnych (RODK) na Opiniodawcze Zespoły Sądowych Specjalistów (OZSS) nie zmieniła dosłownie nic w nierzetelnych i nietrafnych sposobach przeprowadzania diagnozy. W prawym bocznym Menu na stronach KSP pod tytułem PSYCHOLOGIA TO NAUKA znajdziecie tam Państwo opis kampanii, wypowiedzi autorytetów na temat stosowania testów projekcyjnych, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, grafiki do pobrania, literaturę i wiele innych materiałów. W sklepie „Małej Psychologii” współpracującej ściśle z KSP, zmożecie Państwo kupić koszulkę z logiem kampanii i założyć ją idąc do pracy lub na uczelnię, aby przypomnieć naszą kampanię. Zapraszamy do ponownego udostępniania, nagłaśniania, edukowania i protestowania! Nie bądźmy bierni i obojętni na krzywdę jaką wyrządzają psycholodzy stosujący techniki projekcyjne  w diagnozie!
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Moja rozmowa z „The European Skeptics Podcast”

nowy-obrazThe European Skeptics Podcast zaprosił mnie do rozmowy poświęconej powstaniu i działalności Klubu Sceptyków Polskich, organizacji 17 Europejskiego Kongresu Sceptyków we Wrocławiu, moim książkom, pseudonauce w psychologii i planom na przyszłość. Rozmowa została nagrana i opublikowana TUTAJ jako 60 podcast. Rozmowę prowadzili ze mną Andras G. Pinter, Jelena Levin i Pontus Bockman, za co w tym miejscu serdecznie im dziękuję. Zapraszamy do wysłuchania całej rozmowy!  

O czym rozmawialiśmy

Rozmowa w 60. odcinku The European Skeptics Podcast (luty 2017). Mówiłem o moich książkach „Psychology Gone Wrong” i „Psychology Led Astray”, o Klubie Sceptyków Polskich i o przygotowaniach do 17. Europejskiego Kongresu Sceptyków we Wrocławiu. W tym samym odcinku prowadzący omawiali rozwój ruchu antyszczepionkowego w Europie.


Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Tryptyk haniebny – okładka

Szarlatani nie narodzili się w XXI wieku. W powieści „Tryptyk haniebny” cofam się do czternastowiecznej Europy Środkowej, do pracowni alchemika, który obiecuje kamień filozoficzny, i pytam, czy to poszukiwanie doskonałości, czy genialne oszustwo.

Przeczytaj prolog (PDF)  ·  Przeczytaj rozmowę o powieści

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.