O „Zakazanej psychologii” w Truth Frequency Radio

Na zaproszenie Susan Lindauer o „Zakazanej psychologii” w Truth Frequency Radio. Dziękujemy Susan za zaproszenie do audycji!Featured Image -- 289 FORBIDDEN PSYCHOLOGY: Covert Report w/ Dr. Zatonski In an exhilerating interview, my guest today, Dr. Zatonski shares his upcoming book, “Forbidden Psychology”– which rips pages out of the sacred Diagnostic Manual, and pillories the overreach of psychiatric labeling in ordinary life. Dr. Zatonski argues that one of the worst impacts of psychology is how it removes responsibility for personal actions and decision-making by creating a “disease” category for every possible normal life condition, and pushing psychotropic drugs to exaggerate its medical credentials. An English translation is scheduled for release by Brown Walker Press. In this riveting interview, Dr. Zatonski explores the dark sides of psychology, the „science” which has attempted to penetrate almost all areas of our lives. It is a must read for everybody who is studying psychology, or considering therapy. Dr. Zatonski shows which parts of psychology are built on hard fundamentals and which on the sand. Our interview provides a comprehensive look at mistakes, frauds and abuses of academic psychology, psychotherapy, and its degenerate forms, what he calls “psycho-business.” In today’s interview, Dr. Zatonski cites the newly created diagnosis for “oppositional defiance disorder” to illustrate how easily ordinary lifestyle choices can be abused, and the propensity of clinical psychologists to invent abnormalities from normal life behavior, and to project their own cultural expectations and value systems onto their so-called “patients.” Dr. Zatonski shows how the over-images (1)reach of psychiatry has moved at an alarming pace, pushing into new frontiers, like custody disputes, a child’s performance in the classroom, whereby a great deal of harm is being done in support of “psycho-business.” via FORBIDDEN PSYCHOLOGY: Covert Report w/ Dr. Zatonski.
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

„Zakazana psychologia” – English edition!

sponsor_brown_walker_pressZ radością informuję,  że „Zakazana psychologia” znalazła wydawcę za oceanem.  Książką zainteresował się i zdecydował ją wydać Brown Walker Press – amerykański wydawca specjalizujący się w gatunku non fiction o zacięciu akademickim. Jak sam o sobie pisze: is a leading independent publisher of  kłodka2 nonfiction academic textbooks, monographs & trade publications. Międzynarodowa wersja „Zakazanej” dość mocno będzie różniła się od jej polskojęzycznego pierwowzoru. Przede wszystkim zostanie przystosowana do oczekiwań czytelnika, dla którego niektóre kwestie charakterystyczne dla naszego kraju, a omawiane w niej, mogą wydać się zupełnie nieinteresujące. Po drugie zostanie mocno uaktualniona. Kiedy porównuję informacje jakie znalazły się w tomie pierwszym np. o oszustach naukowych z tym, co wydarzyło się od tego czasu do dzisiaj, zgroza ogarnia. Ale tę zgrozę trzeba uwzględnić i opisać. Trzeba również uwzględnić pierwsze nieśmiałe próby rozwiązania problemów opisywanych w pierwszym tomie. Do projektu zaprosiłem jako współautora dr. Macieja Zatońskiego. Przed nami kilka miesięcy ciężkiej pracy nad uaktualnieniem i tłumaczeniem.
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Recenzja „Zakazanej psychologii t. 2” w „Psychiatrii Polskiej”

Psychiatria_polska_okładka Niedawno dotarł do mnie zeszłoroczny numer „Psychiatrii Polskiej”, w której znalazło się omówienie drugiego tomu „Zakazanej Psychologii”. Redakcji dziękuję za zainteresowanie moją książką i poświęcenie jej miejsca w tym numerze. Zapraszam do lektury recenzji: Psychiatria_polska_recenzja
Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Zakazana psychologia 3

Jheronimus_Bosch_011Na jednej ze ścian Luwru, oświetlonej charakterystycznym muzealnym światłem, wisi namalowany na niewielkiej desce obraz niezwykły – Statek szaleńców autorstwa Hieronima Bosha. Z głęboko zielonym tłem obrazu kontrastuje na pierwszym planie grupa jasno oświetlonych ludzi w łodzi. A właściwie nie tyleż ludzi, co ich przywary, bo one właśnie stanowią główny temat obrazu. Rozpusta, pijaństwo, łakomstwo, chciwość i inne żądze doprowadzające ludzi do szaleństwa zostały przez niderlandzkiego mistrza załadowane na statek i wysłane w morze. Przedsięwzięcie to nieobce było ówczesnym odbiorcom, do których Bosh kierował swój przekaz. W średniowieczu często praktykowano pozbywanie się ludzi obłąkanych, niesprawnych umysłowo wysyłając ich w podróż morską. Nierzadko ludzie ci, niemieszczący się w obowiązującym porządku społecznym, byli wyprawiani w morze bez określonego celu. Ale Bosh nie umieścił na swoim statku ludzi chorych psychicznie. Znaleźli się tam przedstawiciele ówczesnego społeczeństwa – mnich i zakonnica, wieśniacy, mieszczanie, błazen. Obraz jest alegorią szaleństwa wywołanego owymi żądzami. Dzisiaj, kiedy przyglądamy się psychoterapii przypomina ona raczej makabryczne wizje z obrazów Hieronima Boscha i podobnie jak on odczuwamy nieodpartą potrzebę, aby zapakować całe to zepsucie na statek i wysłać w morze bez jakiegokolwiek celu. W ten, choćby symboliczny sposób można by zamknąć historię szaleństwa naszej cywilizacji. Cywilizacji, która nie potrafiąc sobie z nim poradzić najpierw zwyczajnie pozbywała się go, a później stworzyła sposoby leczenia, które wyewoluowały do takich kształtów i rozmiarów, że jedynym rozsądnym rozwiązaniem mogłoby być wyprawienie wielu z nich w ślad za statkami szaleńców, których tak wiele zniknęło za horyzontem. Dlaczego znaleźliśmy się w takim miejscu? Dlaczego musimy odwoływać się do mrocznych wizji flamandzkiego mistrza i w żaden sposób nie dostrzegamy jasnej i czystej wizji świetlanej przyszłości? O wielu powodach takiego stanu rzeczy już wkrótce w trzecim tomie Zakazanej psychologii.
Zakazana psychologia, t. III – okładka

Więcej historii o nadużyciach i przemilczeniach w świecie nauki opisuję w trzecim tomie „Zakazanej psychologii. O cnotach, przywarach i uczynkach małych, wielkich uczonych”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Kiedy rozum śpi – kolejna recenzja „Zakazanej psychologii”

logo_fa „Forum Akademickie” zamieściło na swoich łamach recenzję drugiego tomu „Zakazanej psychologii”. Autorem recenzji jest Aneta Zawadzka. Recenzję można przeczytać w oryginalnym wydaniu tutaj: http://forumakademickie.pl/recenzje/kiedy-rozum-spi/ lub poniżej:  Tomasz Witkowski zasłynął jako Renata Aulagnier, fikcyjna autorka artykułu dotyczącego nieistniejącej w rzeczywistości nowej formy psychoterapii zwanej rezonansem morficznym. Celem tej prowokacji było wykazanie łatwości, z jaką można wprowadzić do obiegu naukowego kompletny nonsens, którego nikt przed publikacją naprawdę nie weryfikuje. Podobne działania Witkowski podejmuje na co dzień, już to włączając się w akcje społeczne, mające na celu udowodnić w sposób racjonalny, że popularne tezy lansowane przez autorytety po prostu nie mają żadnego zaplecza merytorycznego – jak w przypadku kampanii „10:23. Homeopatia, nic w tym nie ma” – już to na stronach swojej najnowszej książki Zakazana psychologia . Motywem przewodnim drugiego tomu dzieła jest chęć zdemaskowania „twierdzeń, które pod pozorami obietnic i dobrych intencji kryją błędne przekonania, fałsz, żądzę zysku, a czasem wręcz ślepe okrucieństwo”. Witkowski nie chce, by psychologia, będąca przecież prawdziwą nauką, zmieniała się w kult cargo, popularny wśród mieszkańców Nowej Gwinei przesąd bazujący na przekonaniu, że samoloty transportujące różne produkty są ptakami zesłanymi przez przodków i dysponują nadprzyrodzonym mocami, dzięki którym ludzie mogą zmienić swoje życie; co brzmi podobnie jak zapewnienia wielu psychoterapeutów uzurpujących sobie prawo do bycia kimś w rodzaju wszechwiedzącego guru mającego wpływ na ludzką egzystencję.
 Autor postuluje odrzucenie niesprawdzonych teorii, zastępując je w zamian krytycznym myśleniem i podawaniem w wątpliwość oferowanych rozwiązań. Jak niebezpiecznie staje się uleganie złudnym przyrzeczeniom, jest szczególnie widoczne w rozdziale poświęconym eksperymentalnym terapiom, którym poddawane są dzieci z różnymi dysfunkcjami. Autor ostrzega rodziców przed podejmowaniem działań o nieprzewidywalnych skutkach, mogących w skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do śmierci dziecka. Witkowski, choć sam jest psychologiem, bardzo nieufnie i sceptycznie podchodzi do uprawianej dziedziny wiedzy. To czyni go wiarygodnym w oczach czytelnika, który mógłby początkowo mieć wrażenie, że ma do czynienia z pewnego rodzaju anarchistą, chcącym obalić cały dotychczasowym porządek naukowy. W całej książce czuć wyraźnie poczucie misji i chęć niesienia pomocy ludziom potrzebującym porady psychologicznej, a niemającym rozeznania w jej odmianach. Witkowski rozszyfrowuje popularne tezy psychologiczne: mit dzieciństwa, syndrom dorosłych dzieci alkoholików, zespół alkoholowy płodu (FAS) czy metoda Simontona, jako twierdzenia niepotwierdzone dowodami, a będące świetnym sposobem zarabiania na pacjentach.
 Co ważne, autor wielokrotnie podkreśla, że psychologia jest nauką i jej metody mogą być stosowane tylko wówczas, kiedy zostaną wiarygodnie potwierdzone i sfalsyfikowane. Wówczas klient nie będzie musiał płacić za takie eksperymenty, jak koloroterapia, dotykoterapia czy spaceroterapia, chyba że zrobi to na własną odpowiedzialność.
 „Po raz kolejny zatem, niczym zdarta płyta, powtórzę – jeśli pracujemy jako terapeuci, lekarze, pedagodzy, rehabilitanci, nic nie zwalnia nas z obowiązku sprawdzania metod, którymi posługujemy się w pracy z potrzebującymi, cierpiącymi ludźmi. Naszym obowiązkiem wobec nich jest racjonalność i sceptycyzm”. Czytelnicy Witkowskiego powinni być mu wdzięczni za odsłonięcie kulis prowadzenia działalności, która powinna służyć bezradnym często pacjentom, a niejednokrotnie wpędza ich w dodatkowe koszty, nie tylko materialne niestety.
Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Psycholog a prawo

sad_jupiter_450Często spotykam się z prośbami dziennikarzy o komentarze dotyczące kolejnej, głośnej medialnie sprawy sądowej, gdzie jakąś rolę odgrywają psychologowie. Nieodmiennie odsyłam do czwartego rozdziału, 2 tomu „Zakazanej psychologii”, gdzie starałem się gruntownie rzecz przedstawić. Może jednak, w czasach „pięciominutowego intelektualisty”, który uczy się „wszystkiego w weekend” to zbyt obszerny tekst, aby go przeczytać, przemyśleć i ewentualnie zacytować? Przygotowałem zatem taką „pięciominutową” wersję, którą zamieszczam poniżej. Psycholog w Polsce, to ktoś, kto może się czuć niemal całkowicie bezkarny. Jeśli nie popełni przestępstwa ściganego przez prawo, istnieje nikła szansa, że ktokolwiek pociągnie go do odpowiedzialności związanej z wykonywaniem tego zawodu. Dotyczy to również, a może nawet w szczególności psychologów orzekających dla potrzeb sądu. Choć znam mnóstwo przypadków popełnienia rażących błędów, nadużyć i posługiwania się bezwartościowymi metodami diagnozy, przez psychologów sądowych to jednak nie znam ani jednego wyroku skazującego psychologa za składanie fałszywych zeznań.  Chociaż spotkałem wielu ludzi w sposób ewidentnie skrzywdzonych przez terapeutów, a nawet poznałem kilku takich, którzy postanowili dochodzić jakiegoś zadośćuczynienia na drodze sądowej, nie znam ani jednego przypadku zakończenia takiej sprawy na korzyść skarżących się. Niezwykle rzadko psycholog bywa potępiony przez środowisko, a jeśli już, to niemal wyłącznie wtedy, kiedy jakaś sprawa staje się głośna medialnie. Znam za to wiele spraw umorzonych przez prokuraturę, liczne nieskuteczne i przedłużające się latami interwencje w sądzie koleżeńskim Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Rozdmuchana ostatnio w mediach sprawa Państwa Bojkowskich, to jedynie wierzchołek góry lodowej na którą składają się pozbawione wartości metody diagnostyczne sprzedawane przez PTP, nierzetelne opinie psychologiczne, błędne zalecenia i przede wszystkim ogrom cierpienia ludzi, którzy z dnia na dzień stają się ofiarami już to ideologii przemocy, już to ignorancji psychologów. Największe jednak przerażenie budzi fakt, że psychologowie nazbyt często odkrywają w sobie powołanie do wymierzania sprawiedliwości i przejmują na siebie rolę sędziów. Uzbrojeni we własne poglądy, w pełnym poczuciu bezkarności wyrokują tam, gdzie istnieją zaledwie nikłe przesłanki lub przypuszczenia o mocy przypadku. Mówią nam jak żyć, co jest dla nas dobre a co złe, co adekwatne a co nie. Uzurpują sobie prawo do wyrokowania o tym co autentyczne, toksyczne, przystosowawcze itd. Nie wiem, gdzie posiedli taką wiedzę, bo nauka jej nie odkrywa i nie daje podstaw do takich sądów. To domena religii i wygląda na to, że psychologia przejmuje jej funkcje. Psycholog staje się kapłanem, któremu media zastępują ambonę, a gabinet konfesjonał. Udziela pouczeń, decyduje o winie, wyznacza pokutę. Niestety, rzadko dysponuje czymś ponad to, czym dysponuje kapłan – objawieniem. I to najczęściej cudzym, przekazywanym przez innych, z ust do ust, przepisywanym tak długo, aż nabiera znamion prawdy, choć często o prawdę nawet się nie otarło. Widziałem w życiu wiele opinii sporządzonych na potrzeby sądu. W dziewięciu przypadkach na dziesięć, autorzy nie mieli żadnych narzędzi, aby taką opinię sporządzić, bo po prostu psychologia takich narzędzi dotychczas nie stworzyła. W niezliczonej liczbie przypadków psycholog powinien uczciwie powiedzieć : nie mam podstaw aby odpowiedzieć na pytania stawiane przez sąd. Ale to oznaczałoby koniec uprzywilejowanej pozycji, intratnych zleceń a w zamian zaledwie poczucie przyzwoitości – rzecz niewiele warta na współczesnym targowisku próżności.
Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

„Zakazana psychologia” – aktualizacja 2.3

W drugim tomie, rozdziale trzecim „Zakazanej” w podrozdziale poświęconym „terapii” Domana-Delacato pisałem o podstawach teoretycznych tej koncepcji. Jej kamieniem węgielnym jest teoria rekapitulacji, której autorstwo przypisuje się powszechnie Ernestowi Haecklowi.  Centralne dla teorii rekapitulacji prawo biogenetyczne, czasami nazywane prawem Haeckla, sformułował w 1864 roku Fritz Müller, a Haeckel jedynie je doprecyzował i rozpropagował swoją publikacją z 1866 roku[1]. Prawo biogenetyczne, w największym skrócie, brzmi: „ontogeneza jest rekapitulacją filogenezy”. Pisałem też, że że teoria rekapitulacji ostatecznie umarła w 1977 roku, za sprawą książki Stephena Jaya Goulda[2] i obecnie mówi się o niej wyłącznie w kontekście historycznym, podobnie jak o lamarkizmie, koncepcjach Łysenki i innych, które znalazły swoje miejsce w naukowym lamusie. Krytycy teorii rekapitulacji, tacy jak Wilkins, mówią nawet, że: „Lepiej, żeby tego Haeckla w ogóle nie było”[3]. Ale ku mojemu zdziwieniu, odkryłem niedawno, ze Haeckel dopuścił się oszustwa w sporządzaniu rysunków ilustrujących prawo biogenetyczne. Rysunki te przez dziesięciolecia były umieszczane w podręcznikach biologii wprowadzając w błąd kolejne pokolenia. Podobno sam Haeckel był niezwykle mocno przekonany do teorii Darwina,  a oszustwo było motywowane właśnie chęcią wsparcia teorii ewolucji. Cóż,  motyw nie może usprawiedliwić przestępstwa, a takie popełnił Haeckel. Poniżej świetna ilustracja, która pokazuje to, co przedstawił światu Haeckel w porównaniu z tym, jak naprawdę wyglądają embriony poszczególnych gatunków.

Haeckel

Poza wszystkim, jest to dodatkowy gwóźdź do trumny, w której od dawna spoczywać powinna koncepcja Domana-Delacato. [1] E. Haeckel, Generelle Morphologie der Organismen. George Reiner, Berlin 1866.
[2] S. J. Gould, Ontogeny and phylogeny. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts 1977. [1] A.S. Wilkins, The evolution of developmental pathways. Sinauer Associates, Inc. Sunderland, Massachusetts 2002.

Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

„Zakazana psychologia” – aktualizacja 1.0

kłodka2W dzisiejszych czasach firmy sprzedające oprogramowanie zapewniają często ich bezpłatną aktualizację. Czynią to z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, aby wyeliminować błędy, które wkradły się do programów, zanim zdołano je zidentyfikować. Po drugie, aby rzeczywiście uaktualnić pewne funkcje, które nie były istotne w momencie tworzenia oprogramowania, a bez których program mógłby okazać się we współczesnych warunkach bezużyteczny. Początki „Zakazanej psychologii” to rok 2005-2006. Premiera pierwszego tomu to rok 2009. Wiele się wydarzyło od tego czasu. Światem nauki wstrząsnęły afery, jakich autor „Zakazanej” nie spodziewał się w swoich najczarniejszych wizjach (np. oszustwa holenderskiego psychologa Diederika Stapela – do dzisiaj 54 retrakcji!). Niektóre badania, na które powoływałem się zdewaluowały się, a inne przyniosły nowe rozstrzygnięcia. Ale, podobnie jak do oprogramowania, tak i do „Zakazanej psychologii” wkradły się błędy, opuszczenia, a czasem po  prostu przeoczenia. Dzisiejsza technologia komunikacyjna umożliwia błyskawiczny kontakt z czytelnikiem, więc nie godziłoby się, gdyby i „Zakazana psychologia” nie miała swoich aktualizacji, szczególnie, że jak deklarowałem jeszcze przed opublikowaniem pierwszego tomu, jest to trwający w czasie projekt o szerokim zakresie, a poszczególne tomy są jedynie podsumowaniem jego kolejnych etapów. Jakkolwiek treści uaktualniające „Zakazaną psychologię” pojawiały się w tym blogu, to dzisiaj deklaruję systematyczne działania zmierzające do uaktualniania treści opublikowanych już wcześniej tomów. Dla ułatwienia, aktualizacja pierwszego tomu będzie oznaczana numerem 1. + kolejny fragment aktualizacji i odpowiednio tom drugi będzie aktualizowany pod numerem 2. + kolejny fragment aktualizacji. Dzisiejszy wpis oznaczony 1.0 odnosi się do tomu pierwszego, choć jak wskazuje cyfra „0” nie zawiera jeszcze żadnych treści uzupełniających ten tom. W najbliższych dniach, tygodniach, miesiącach i pewnie latach, będą pojawiały się na moim blogu kolejne aktualizacje. Zapraszam do śledzenia bloga i aktualizacji wiedzy zdobytej podczas lektury „Zakazanej psychologii”.
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Recenzja „Zakazanej psychologii” w „Nowych Książkach”

nowe książkiW sierpniu 2013 „Nowe Książki” zamieściły obszerną recenzję drugiego tomu „Zakazanej psychologii” autorstwa Bronisława Ejmonta. Z dużym opóźnieniem, za które przepraszam, udostępniam recenzję czytelnikom tego bloga. Aby przeczytać kliknij link: nowe książki
Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

O (ir)racjonalności ludzkiej w TOK FM

czlowiek2.0Odkrycia naukowe wpływają na nasze życie, nowe wynalazki towarzyszą nam na każdym kroku. Zmieniamy świat, a świat zmienia nas. Czy na lepsze? Jan Stradowski, szef działu nauki „Focusa” zaprasza do studia specjalistów od nauki, technologii i trendów cywilizacyjnych, by dyskutować z nimi o tym, jak wygląda dziś nowa wersja Homo sapiens – Człowiek 2.0 – i dokąd zmierza? W cyklu Człowiek 2.0 emitowanym przez radio TOK FM audycja o racjonalizmie z udziałem Piotra Szwajcera – wydawcy tomu drugiego „Zakazanej psychologii” i moim. A oto dokładny link do nagrania:http://bi.gazeta.pl/im/8/14799/m14799558.mp3 Zapraszam do wysłuchania!
Zawracanie statków głupców i inne eseje – okładka

Szerzej o tym, jak ideologia wypiera naukę, debatę i zdrowy rozsądek, piszę w zbiorze esejów „Zawracanie statków głupców i inne eseje”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.