Psycholog dba o twoje bezpieczeństwo. Bardziej niż myślisz – rozmowa w trójce

– Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak szerokie zastosowania w życiu codziennym mają odkrycia psychologów. Tymczasem to tym naukowcom zawdzięczamy prosty patent na bezpieczniejszą podróż samochodem a nawet sposób na zmniejszenie liczby katastrof lotniczych – mówi psycholog dr…

– Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak szerokie zastosowania w życiu codziennym mają odkrycia psychologów. Tymczasem to tym naukowcom zawdzięczamy prosty patent na bezpieczniejszą podróż samochodem a nawet sposób na zmniejszenie liczby katastrof lotniczych – mówi psycholog dr Tomasz Witkowski.

Wystarczy kliknąć na ikonę PLAY, aby posłuchać całej audycji. images (1) Audycji „Obieg otwarty” można słuchać w poniedziałki o godzinie 7.40, w porannym paśmie „Zapraszamy do Trójki”. Przygotowuje ją Agnieszka Stępień.

Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Co to jest nauka kultu cargo? Co nie tak jest z DSM 5? folge_271Jak powszechne jest fabrykowanie danych w psychologii? Czym różnią się nauki zimne i gorące? Co złego dzieje się ze społecznym systemem kontroli nauki? To tylko kilka z wielu pytań zadanych mi przez  Marco Kovica z organizacji sceptyków szwajcarskich (Skeptiker Schweiz), na które starałem się odpowiedzieć podczas naszej długiej rozmowy w Sztokholmie w sierpniu ubiegłego roku. Marco z naszej rozmowy stworzył podcast, którego można wysłuchać po prostu klikając na link: http://www.skeptiker.ch/skeptisch-folge-27-sind-sozialwissenschaften-pseudowissenschaft/#t=30:17.977 Proszę się nie obawiać, wstęp w języku niemiecki  trwa niecałe 3 minuty. Reszta jest w języku angielskim.
Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Nie ma żartów – rozmowa w Superstacji

Nie ma żartow28 maja 2014 r. w Superstacji gościem Elizy Michalik był Tomasz Witkowski.  Zapraszam do obejrzenia i wysłuchania rozmowy. Uwaga! Rozmowa jest  przerywana reklamami w dość irytujący sposób na co nie miałem żadnego wpływu. Liczę na wyrozumiałość.Superstacja_old_logo
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Angielskojęzyczna wersja bloga

Drodzy Czytelnicy, od kilku już lat otrzymywałem pytania dotyczące możliwości publikowania treści zamieszczanych na blogu w angielskojęzycznej wersji. Wychodząc naprzeciw temu zapotrzebowaniu, kilka tygodni temu uruchomiłem blog w języku angielskim, a w menu z lewej strony pojawiła się opcja English version. Publikowane tam treści nie są identyczne z tymi, które pojawiają się tutaj. Zakładam, że czytelnicy z zagranicy nie są zainteresowani słuchaniem audycji w j. polskim, czy uczestnictwem w moich wykładach, dlatego też będę na nim publikował treści, które mogą zainteresować wszystkich. Blog angielskojęzyczny, podobnie jak jego pierwotna wersja polska, będzie również służyła jako żywe uzupełnienie książki „Forbidden Psychology. Between Sorcery and Science„.  Już wkrótce opublikuję tam treści, które nie znalazły się w polskojęzycznych wydaniach książki. Zapraszam serdecznie do odwiedzin, komentowania i dzielenia się umieszczanymi tam treściami. English Version
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

O „Zakazanej psychologii” w Truth Frequency Radio

Na zaproszenie Susan Lindauer o „Zakazanej psychologii” w Truth Frequency Radio. Dziękujemy Susan za zaproszenie do audycji!Featured Image -- 289 FORBIDDEN PSYCHOLOGY: Covert Report w/ Dr. Zatonski In an exhilerating interview, my guest today, Dr. Zatonski shares his upcoming book, “Forbidden Psychology”– which rips pages out of the sacred Diagnostic Manual, and pillories the overreach of psychiatric labeling in ordinary life. Dr. Zatonski argues that one of the worst impacts of psychology is how it removes responsibility for personal actions and decision-making by creating a “disease” category for every possible normal life condition, and pushing psychotropic drugs to exaggerate its medical credentials. An English translation is scheduled for release by Brown Walker Press. In this riveting interview, Dr. Zatonski explores the dark sides of psychology, the „science” which has attempted to penetrate almost all areas of our lives. It is a must read for everybody who is studying psychology, or considering therapy. Dr. Zatonski shows which parts of psychology are built on hard fundamentals and which on the sand. Our interview provides a comprehensive look at mistakes, frauds and abuses of academic psychology, psychotherapy, and its degenerate forms, what he calls “psycho-business.” In today’s interview, Dr. Zatonski cites the newly created diagnosis for “oppositional defiance disorder” to illustrate how easily ordinary lifestyle choices can be abused, and the propensity of clinical psychologists to invent abnormalities from normal life behavior, and to project their own cultural expectations and value systems onto their so-called “patients.” Dr. Zatonski shows how the over-images (1)reach of psychiatry has moved at an alarming pace, pushing into new frontiers, like custody disputes, a child’s performance in the classroom, whereby a great deal of harm is being done in support of “psycho-business.” via FORBIDDEN PSYCHOLOGY: Covert Report w/ Dr. Zatonski.
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Śmierć i dziennikarz

schiele_smierc_i_dziewczyna_(autoportret_z_walli)_1915Dla ludzi wielu zawodów śmierć jest zdarzeniem przynoszącym im korzyść. Na śmierci zarabia stolarz robiący trumny, ksiądz odprawiający msze za dusze zmarłych, kwiaciarka sprzedająca wieńce i wiązanki pogrzebowe, zakład pogrzebowy i kamieniarz wytwarzający nagrobki. Nie ma w tym nic złego ani dziwnego. Wielu tym ludziom winniśmy wdzięczność, wszak pomagają nam uporać się z tym najbardziej niechcianym elementem życia, jakim jest śmierć. Śmierć jest również korzystną sposobnością dla dziennikarza. Im bardziej tajemnicza, zawiła, tym lepiej, bo obiecuje większą wierszówkę. A jeśli śmierć nie nastąpiła z przyczyn naturalnych i ktoś może być za nią odpowiedzialny, ale ta odpowiedzialność nie jest jednoznaczna, to już prawdziwa gratka. Dziennikarz z przybraną na twarzy troską i intelektualną pozą może przedstawiać fakty, które czytelnicy jego reportażu będą interpretować sami, ale pod dyktando niewidocznego dyrygenta, wszak sam dobór przedstawionych faktów decyduje o kształcie ich interpretacji… Parę dni temu opinią publiczną wstrząsnęła informacja o zagłodzeniu własnego dziecka przez rodziców z Brzezna pod Nowym Sączem. Dziecko, najprawdopodobniej zostało zagłodzone pod dyktando znachora znanego jako „Boży człowiek”. Rodzice, choć wykształceni, w pełni zostali uwiedzeni przez antyszczepionkowców i innych wizjonerów zdrowia. Zresztą nie oni jedni. Prawdopodobnie ofiarą „Bożego człowieka” jest również Przemek z Łukowicy, którego nerki nie wytrzymały zalecanego przez niego odstawienia leków.[1] No właśnie, wymknęło mi się sformułowanie „ofiarą >>Bożego człowieka<<”. Czy rzeczywiście? W żadnym z reportaży na ten temat, nie znalazłem aż tak jednoznacznego osądu, jaki przed chwilą wygłosiłem. Dziennikarze szkoleni w powstrzymywaniu się od osądów przedstawiają fakty, opisują działania rodziców, opisują praktykę znachora, oceny jego działań dokonywane przez sąsiadów, pacjentów… Z tego patchworku czytelnik powinien sam stworzyć sobie obraz sytuacji, sam dokonać oceny, sam zawyrokować. Dziennikarz pozostanie z boku albo raczej pośrodku, chciałby się jawić jako narzędzie poznania – lupa, mikroskop lub teleskop. Doskonale obojętny, zbliżający jedynie wybrane fakty. Ideał dziennikarstwa! A jednak w tym obrazie jest potężne acz niewidoczne pęknięcie, niezapisany w nutach, ale rozdzierający uszy dysonans, fałsz nie do przemilczenia! Otóż sprawcy tej zbrodni zamienili się w sędziów. Jak? Sięgnijcie po jakikolwiek materiał przygotowany przez dziennikarzy, a poświęcony alternatywnej medycynie, homeopatii, bioenergoterapii, nowej psychoterapii itp. Nieodmiennie (z nielicznymi wyjątkami) znajdziecie tam tę samą strategię dziennikarską – prawdopośrodkizm[2].  Dziennikarze przedstawią wam opinie i poglądy obu stron i skłonią was do podjęcia intelektualnego wysiłku – oceny przedstawionego materiału. Niezwykle uczciwe postepowanie, czyż nie? Nie! Po trzykroć nie!!! Ci rzeźbiarze opinii nie potrafią odróżnić opinii od faktów! Przedstawiają wam rojenia lekarza homeopaty i stwierdzenia naukowca, który doskonale wie, co zawiera lek homeopatyczny (a raczej czego nie zawiera). Zrównują propagandę antyszczepionkowców, zbudowaną na podstawie jednego sfałszowanego i ostatecznie wycofanego artykułu naukowego, z wynikami ponad stuletnich badań na temat skuteczności szczepień. Ci szafarze opinii publicznej nie liczą się z niczym jeśli gra idzie o ich „neutralność”. Tak, wartością niezbywalną i ponadczasową jest dla nich ich „neutralność”. W rzeczy samej to pospolity konformizm, którego cenę ponoszą zagłodzone dzieci, dzieci, którym odmówiono szczepionek lub leków ratujących ich zdrowie. W dawnych czasach, które jeszcze pamiętam, słowo „dziennikarz” było synonimem określenia „obrońca prawdy”, jej strażnik i poszukiwacz. Dzisiaj, słowo „dziennikarz” stało się synonimem goniącego za newsem rozmiękłego oportunisty, którego nie interesują fakty, bo ich najczęściej nie rozumie albo nie chce mu się podjąć wysiłku ich zrozumienia. To, godne najwyższej pogardy, postępowanie zrodziło imponujący program edukacyjny, którego pilnymi uczniami stali się rodzice Magdy i Przemka, i miliony innych ludzi, którzy być może nie mieli szans na rzetelniejszą edukację. Wy otrzymaliście możliwość zdobycia wiedzy i zrozumienia świata. Jesteście coś winni wszystkim tym, którzy wam to zapewnili, a ofiarowujecie im w zamian obrzydliwą papkę, w której na dodatek znajduje się trucizna. Wszyscy, którzy maczaliście palce w przygotowywaniu oportunistycznych tekstów o homeopatii, konformistycznych relacji na temat szczepionek, rozmydlonych relacji filmowych o tzw. medycynie alternatywnej jesteście winni.  Głównymi oskarżonymi w procesie o śmierć Magdy z Brzeznej, Przemka z Łukowicy i wielu innych podobnych ofiar powinniście być wy – dziennikarze.   [1] Więcej: http://wyborcza.pl/1,87648,15873657.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta_Wyborcza; http://wyborcza.pl/1,75248,15822125,Zarzuty_dla_rodzicow_podejrzanych_o_zaglodzenie_dziecka.html#TRrelSST [2] Określenie Marcina Rotkiewicza, jednego z nielicznych dziennikarzy, którzy gardzą takim postępowaniem, a którego za to niezmiernie szanuję. Więcej: http://naukonauci.blog.polityka.pl/2014/04/23/prawdoposrodkizm-choroba-dziennikarzy/
Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć – okładka

Ten wątek rozwijam w zbiorze esejów „Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć i inne eseje” – o tych, którzy sprzedają nam gotowe recepty na życie. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Nauka w biznesie? Tak! – zapraszam na wykład do Warszawy

logo_wtk_2

W sobotę 24 maja o godz 15.00 w sali Paryż C na Stadionie Narodowym, z okazji Warszawskich Targów Książki wygłoszę wykład pt. „Praktyki oparte na dowodach (evidence based) w biznesie”.

Stadion Narodowy, Al. Ks. J. Poniatowskiego 1, 03–901 Warsaw, Poland


Podejście oparte na dowodach po raz pierwszy zastosowano tam, gdzie nie ma miejsca na opinie, poglądy i interpretacje – w ratowaniu życia i zdrowia ludzi. Sprawdziło się, dlatego myślący menedżerowie zastosowali je w zarządzaniu, rzetelni nauczyciele w nauczaniu a wiarygodni trenerzy w szkoleniach. 


Co oznacza opieranie się na dowodach? – Zweryfikowanie obiegowych prawd, potocznych przekonań, ulubionych gadżetów i szukanie metod i treści, które mają potwierdzenie w wynikach badań. W czasach kryzysu, to nieoceniona strategia, bo zapewnia maksymalizację wykorzystania czasu i wydawanych pieniędzy

Podczas wykładu omówione zostaną główne powody, dla których praktyki oparte na dowodach powinny znaleźć swoje miejsce w biznesie, przedstawiona zostanie istota praktyk opartych na dowodach, a także, hierarchia dowodów i sposób korzystania z niej. Wykład zakończy dyskusja z uczestnikami.


Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Łatwo wszczepić fałszywe wspomnienia – rozmowa w trójce

– Nie jest trudno spowodować, że przypomnimy sobie wydarzenia z przeszłości, w których tak naprawdę wcale nie uczestniczyliśmy – mówi psycholog Tomasz Witkowski.

– Nie jest trudno spowodować, że przypomnimy sobie wydarzenia z przeszłości, w których tak naprawdę wcale nie uczestniczyliśmy – mówi psycholog Tomasz Witkowski.

Gość Trójki opowiada o eksperymencie, podczas którego udało się wywołać u dzieci images (1)wrażenie, że w przeszłości zgubiły się w centrum handlowym. – Rozmawiano z rodzicami, by upewnić się, że nigdy do takiej sytuacji nie doszło. Następnie rozmawiano z tymi dziećmi i proszono je, żeby przypomniały sobie szczegóły tego zdarzenia. U większości udało się wywołać wrażenie, że zdarzenie miało miejsce. Opowiadały o tym, jakby to była rzeczywistość – mówi psycholog. Dlaczego tak łatwo wszczepić nam fałszywe wspomnienia? – Odbudowywanie wspomnień wiąże się z dokładaniem jakiś elementów, ze zmianą ich kolejności. Nasza pamięć ma charakter rekonstrukcyjny, a nie reprodukcyjny – mówi Tomasz Witkowski. Psycholog zwraca uwagę na fakt, że bardziej tworzymy nasze wspomnienia niż je odtwarzamy, a pomagają nam w tym różne osoby, np. rodzice, którzy opowiadają, co robiliśmy w dzieciństwie. – Nie bardzo sobie to przypominamy, ale po 20-krotnym wysłuchaniu tej samej historii zaczynamy odtwarzać szczegóły takiego wydarzenia – dodał. Psycholog mówił także o fali oskarżeń o molestowanie seksualne, która pojawiła się w latach 80. XX wieku w USA. Była ona związana z nowym nurtem terapeutycznym, który większości problemów u ludzi upatrywał w wydarzeniach z dzieciństwa, a konkretnie w wydarzeniach związanych z molestowaniem seksualnym. – Tymczasem, jak się okazało, terapia stosowana w zgodzie z tym nurtem doprowadzała bardzo często do zaindukowania fałszywych wspomnień – powiedział. Audycji „Obieg otwarty” można słuchać w poniedziałki o godzinie 7.40, w porannym paśmie „Zapraszamy do Trójki”. Przygotowuje ją Agnieszka Stępień.

Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Złożyłem donos na… samego siebie

Nie wiem, czy natura stworzyła powierzchnię, do której nie przylgnie rzucone nań błoto? Chyba nie… Wydaje się, że również ludziom nie udało się takiej powierzchni stworzyć. Najdoskonalej wyszlifowana tafla kryształowego szkła dostatecznie długo obrzucana błotem albo błotopodobną substancją o odrażających właściwościach zapachowych zostanie w końcu zbrukana. Być może to jest powód, dla którego tak wielu mieszkańców tej części Europy, w której i mi przyszło żyć, tak chętnie doskonali się w obrzucaniu błotopodobnymi substancjami niewygodnych im ludzi.NLP Kiedy w 2010 roku Polish Psychological Bulletin opublikował mój artykuł zatytułowany Thirty-Five Years of Research on Neuro-Linguistic Programming. NLP Research Data Base. State of the Art or Pseudoscientific Decoration?, a ja rzuciłem wyzwanie NLP-erom z całego świata do pojedynku na łamach prasy naukowej,  oni skwapliwie schylili się… aby nabrać pełne garści błota i rozpocząć potyczkę w znany im i sprawdzony sposób. Niezrażony kontynuowałem swoje studia nad NLP i w dwa lata później opublikowałem kolejny, rzetelniejszy (bo zgodny z metodologią przeprowadzania systematycznych przeglądów badań) artykuł w czasopiśmie The Scientific Review of Mental Health Practices. Ukazanie się tego artykułu zatytułowanego A Review of Research Findings on Neuro-Linguistic Programming (A Review of Research)potraktowałem jako kolejny pretekst do ponowienia mojego wyzwania. I znowu NLP-erzy pochylili się, aby nabrać pełne garści błota i błotopodobnej substancji o paskudnych właściwościach olfaktorycznych… Wierny przestrodze, która mówi, że nie da się wyjść czystym z potyczki z osobnikami, którzy używają błota jako swojej amunicji, starałem się trzymać z daleka od nich. A jednak mimo to coś przywierało do mnie, mimo wszystko coś zostawało. Stali czytelnicy tego bloga pewnie doskonale wiedzą, że niektórzy z tych „wojowników” są szczególnie wytrwali w błotnej wojnie. Ich nazwiska pominę milczeniem, bo pewnie byłoby to realizacją ich celu i nagrodą za błotną kampanię. Oskarżenie, które szczególnie często pojawiało się w sieci (pewnie przeciętny psycholog sklasyfikowałby takie zachowanie jako obsesyjno-kompulsywne) dotyczyło rzekomego konfliktu interesów. Wielokrotnie prosiłem autora o zgłoszenie tego konfliktu do Komisji Etyki Nauki, do Rady Naukowej Polish Psychological Bulletin. Wszystko na próżno. Rzucanie brudną cuchnącą substancją o konsystencji błota okazało się bardziej satysfakcjonujące niźli skierowanie sprawy na oficjalne tory. Co ciekawe, autor tych oskarżeń zadał sobie trud nękania nimi wielu ludzi poza granicami naszego kraju!  Cóż, znużony błotną potyczką postanowiłem wyręczyć go i wysłałem donos, w którym oskarżyłem samego siebie oraz redaktora naczelnego Polish Psychological Bulletin – profesora Dariusza Dolińskiego o konflikt interesów (tak jak definiował go autor owych oskarżeń).  Jednocześnie poprosiłem o wyciągnięcie wszelkich możliwych konsekwencji w przypadku stwierdzenia takiego konfliktu. Donos dotarł do wszystkich członków Rady Naukowej Polish Psychological Bulletin. Ich listę otwiera Albert Bandura, twórca teorii społecznego uczenia się, dalej, poza najwybitniejszymi polskimi psychologami, znajdziemy takie osobistości, jak Gary Greenberg, Robert House, Robert McCree i wielu innych. Pierwszą reakcją tych luminarzy nauki było rozbawienie i śmiech. I wielu na tym poprzestało. Tematem zajęła się jednak dokładniej prof.  Aleksandra Luszczynska z University of Colorado pisząc odpowiedź zatytułowaną Neuro-Linguistic Programming: A Technique’s Collection or a Convincing Approach to Human Behaviour and Health, za co jej serdecznie w tym miejscu dziękuję. W kwestii rzekomego konfliktu interesów wypowiada się następująco: Any solid critical arguments addressing existing research evidence should meet the high standards of scientific journals, including the methods of analysis, synthesis and the ways in which the arguments are presented and supported. Unfortunately, commentaries submitted to scientific journals such as Polish Psychological Bulletin rarely meet these standards. In the same time, social media are flooded with statements and accusations suggesting that criticism results from local and/or international plots against NLP, personal connections between editors and critical authors, or undisclosed conflicts of interests. As social media do not have strict peer-review standards, accusations published in these media may not meet any standards of analytical argumentation. Key arguments about personal connections between editors and authors publishing in respective journals should be dismissed. Editors and researchers publishing in one country or international researchers from one branch of a discipline function in a research network and obviously know each other. Scientific journals reject a majority of submitted papers (often triaging manuscripts and rejecting them directly after the submission), and a vast majority of rejected papers are written by researchers who know editor personally or by editors’ co-workers. Editor’s mission is advancing the field and secure better understanding of key problems within the discipline and it is always obtained by publishing critical arguments, meeting the standards of methodology of science.  Podsumowuje  swoje opracowanie następującym zdaniem: As the research examining  effects of the use of NLP is relatively scarce and preliminary research conclusions are unsupportive for NLP assumptions, therefore the use of NLP in the context of human services and health has no clear rationale. Cóż, nie jest to dobra nowina dla NLP-erów. Pewnie po raz kolejny zacerują swoją sieć racjonalizacji i zegną kręgosłupy, aby nabrać w ręce… 4007050-dlonie-rece-bloto-900-667(A Review of Research)
Zakazana psychologia, t. III – okładka

Więcej historii o nadużyciach i przemilczeniach w świecie nauki opisuję w trzecim tomie „Zakazanej psychologii. O cnotach, przywarach i uczynkach małych, wielkich uczonych”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

„Zakazana psychologia” – English edition!

sponsor_brown_walker_pressZ radością informuję,  że „Zakazana psychologia” znalazła wydawcę za oceanem.  Książką zainteresował się i zdecydował ją wydać Brown Walker Press – amerykański wydawca specjalizujący się w gatunku non fiction o zacięciu akademickim. Jak sam o sobie pisze: is a leading independent publisher of  kłodka2 nonfiction academic textbooks, monographs & trade publications. Międzynarodowa wersja „Zakazanej” dość mocno będzie różniła się od jej polskojęzycznego pierwowzoru. Przede wszystkim zostanie przystosowana do oczekiwań czytelnika, dla którego niektóre kwestie charakterystyczne dla naszego kraju, a omawiane w niej, mogą wydać się zupełnie nieinteresujące. Po drugie zostanie mocno uaktualniona. Kiedy porównuję informacje jakie znalazły się w tomie pierwszym np. o oszustach naukowych z tym, co wydarzyło się od tego czasu do dzisiaj, zgroza ogarnia. Ale tę zgrozę trzeba uwzględnić i opisać. Trzeba również uwzględnić pierwsze nieśmiałe próby rozwiązania problemów opisywanych w pierwszym tomie. Do projektu zaprosiłem jako współautora dr. Macieja Zatońskiego. Przed nami kilka miesięcy ciężkiej pracy nad uaktualnieniem i tłumaczeniem.
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Życie to nie choroba – rozmowa w „Wysokich Obcasach Ekstra”

OkładkaW kwietniu tego roku w “Wysokich Obcasach Ekstra” ukazała się rozmowa, którą przeprowadził ze mną redaktor Grzegorz Giedrys.  Serdecznie zapraszam do lektury – w tym celu wystarczy kliknąć na link.  Artykuł_zycie to nie choroba
Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć – okładka

Ten wątek rozwijam w zbiorze esejów „Przepędźcie guru, którzy radzą, jak żyć i inne eseje” – o tych, którzy sprzedają nam gotowe recepty na życie. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Wywiad dla TVP INFO

– Psychika to nie jest coś co jest stabilne od rana do wieczora, pracujące jak silnik na tych samych obrotach – mówi dr Tomasz Witkowski, człowiek, który rzucił wyzwanie psychologom. Czy wszyscy jesteśmy wariatami, czy ktoś próbuje z nas wariatów zrobić?
15 marca, 2014 TVP INFO wyemitowała rozmowę z cyklu Prawdę mówiąc, którą prowadził redaktor Krzysztof Ziemiec.  
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Zapraszam na wykład do Szczecina!

25 marca na zaproszenie szczecińskiego oddziału Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów wygłoszę wykład zatytułowany:

 Nonszalancje i nieszczęścia. O następstwach nierzetelności naukowej.

DebtSnowballiStock_000007725565Small

Nierzetelność w nauce ma różne przyczyny. Może być spowodowana nieuwagą, nonszalancją, niestety przybiera również postać celowego wprowadzenia w błąd. Konsekwencje takiej nierzetelności są trudne do przewidzenia, podobnie jak trudno przewidzieć rozmiary, jakie przybierze tocząca się kula śnieżna. Podczas wykładu zaprezentowane zostaną zarówno przykłady tych nierzetelności, których konsekwencje były zabawne, ale również takich, które spowodowały nieszczęścia i tragedie. I choć trudno oszacować powszechność aktów nierzetelności naukowej, to z pewnością poszerzanie wiedzy na ich temat stanowi podstawę kształtowania uczciwości naukowej.

Wykład odbędzie się 25 marca o godzie 18:00 w Szczecińskim Inkubatorze Kultury, al. Wojska Polskiego 90, Szczecin.

Organizatorom dziękuję bardzo za zaproszenie.
Zakazana psychologia, t. I – okładka

O psychoanalizie, pseudoterapiach i szarlatanerii w psychologii piszę w pierwszym tomie „Zakazanej psychologii. Pomiędzy nauką a szarlatanerią”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Władcy marionetek – zapraszam na spotkanie we Wrocławiu

1601423_10152009167736888_223841752_nSerdecznie zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu „Couple Espresso”. Tym razem gościem Redaktora Naczelnego Polskiego Portalu Psychologii Społecznej będzie doktor Tomasz Witkowski. Rozmowa dotyczyła będzie manipulacji w związkach. Kto manipuluje częściej – mężczyźni, czy kobiety? Jakie techniki manipulacji stosują ludzie, żeby nakłonić siebie nawzajem do postępowania wg własnych oczekiwań? Czy próby manipulacji dopuszcza się każdy, czy może czynią to jedynie osoby o specyficznej konstrukcji osobowościowej? Na te i wiele innych pytań odpowiedzą nasi eksperci: Jarosław Świątek – redaktor naczelny Polskiego Portalu Psychologii Społecznej, właściciel firmy oferującej kursy dla par Vesta, współwłaściciel agencji reklamowej AD Discovery, komentator medialny dr Tomasz Witkowski – psycholog społeczny, pisarz, autor m.in. takich książek jak: „Psychomanipulacje”, „Psychologia kłamstwa”, „Psychologia konfliktów”, „Zakazana psychologia”, trener, były wykładowca akademicki, racjonalista i sceptyk oraz popularyzator nauki.
Psychomanipulacje – okładka

Jak rozpoznawać manipulację i jak się przed nią bronić, piszę w książce „Psychomanipulacje. Jak je rozpoznawać i jak sobie z nimi radzić”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Recenzja „Zakazanej psychologii t. 2” w „Psychiatrii Polskiej”

Psychiatria_polska_okładka Niedawno dotarł do mnie zeszłoroczny numer „Psychiatrii Polskiej”, w której znalazło się omówienie drugiego tomu „Zakazanej Psychologii”. Redakcji dziękuję za zainteresowanie moją książką i poświęcenie jej miejsca w tym numerze. Zapraszam do lektury recenzji: Psychiatria_polska_recenzja
Zakazana psychologia, t. II – okładka

O tym, jak psychologia upodabnia się do nauki kultu cargo, piszę w drugim tomie „Zakazanej psychologii. Nauka kultu cargo i jej owoce”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Trynkiewicz devil-show – wywiad dla „Rzeczpospolitej”

W sobotnio-niedzielnym dodatku do „Rzeczpospolitej” – „Plus Minus” ukazał się wywiad poświęcony naszemu zainteresowaniu złem i przemocą, a zatytułowany Trynkiewicz devil-show. Rozmowę przeprowadziła redaktor Ewelina Pietryga. Wywiad można przeczytać online tutaj: http://www.rp.pl/artykul/10,1083729-Trynkiewicz-devil-show.html Lub w wersji pdf tutaj: Artykuł Zapraszam do lektury!
Zawracanie statków głupców i inne eseje – okładka

Szerzej o tym, jak ideologia wypiera naukę, debatę i zdrowy rozsądek, piszę w zbiorze esejów „Zawracanie statków głupców i inne eseje”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.

Zakazana psychologia 3

Jheronimus_Bosch_011Na jednej ze ścian Luwru, oświetlonej charakterystycznym muzealnym światłem, wisi namalowany na niewielkiej desce obraz niezwykły – Statek szaleńców autorstwa Hieronima Bosha. Z głęboko zielonym tłem obrazu kontrastuje na pierwszym planie grupa jasno oświetlonych ludzi w łodzi. A właściwie nie tyleż ludzi, co ich przywary, bo one właśnie stanowią główny temat obrazu. Rozpusta, pijaństwo, łakomstwo, chciwość i inne żądze doprowadzające ludzi do szaleństwa zostały przez niderlandzkiego mistrza załadowane na statek i wysłane w morze. Przedsięwzięcie to nieobce było ówczesnym odbiorcom, do których Bosh kierował swój przekaz. W średniowieczu często praktykowano pozbywanie się ludzi obłąkanych, niesprawnych umysłowo wysyłając ich w podróż morską. Nierzadko ludzie ci, niemieszczący się w obowiązującym porządku społecznym, byli wyprawiani w morze bez określonego celu. Ale Bosh nie umieścił na swoim statku ludzi chorych psychicznie. Znaleźli się tam przedstawiciele ówczesnego społeczeństwa – mnich i zakonnica, wieśniacy, mieszczanie, błazen. Obraz jest alegorią szaleństwa wywołanego owymi żądzami. Dzisiaj, kiedy przyglądamy się psychoterapii przypomina ona raczej makabryczne wizje z obrazów Hieronima Boscha i podobnie jak on odczuwamy nieodpartą potrzebę, aby zapakować całe to zepsucie na statek i wysłać w morze bez jakiegokolwiek celu. W ten, choćby symboliczny sposób można by zamknąć historię szaleństwa naszej cywilizacji. Cywilizacji, która nie potrafiąc sobie z nim poradzić najpierw zwyczajnie pozbywała się go, a później stworzyła sposoby leczenia, które wyewoluowały do takich kształtów i rozmiarów, że jedynym rozsądnym rozwiązaniem mogłoby być wyprawienie wielu z nich w ślad za statkami szaleńców, których tak wiele zniknęło za horyzontem. Dlaczego znaleźliśmy się w takim miejscu? Dlaczego musimy odwoływać się do mrocznych wizji flamandzkiego mistrza i w żaden sposób nie dostrzegamy jasnej i czystej wizji świetlanej przyszłości? O wielu powodach takiego stanu rzeczy już wkrótce w trzecim tomie Zakazanej psychologii.
Zakazana psychologia, t. III – okładka

Więcej historii o nadużyciach i przemilczeniach w świecie nauki opisuję w trzecim tomie „Zakazanej psychologii. O cnotach, przywarach i uczynkach małych, wielkich uczonych”. Książka w księgarni Bonito »

Chcesz dostawać moje nowe teksty e-mailem? Zapisz się poniżej.